Στα δικαστήρια βρίσκεται από τις 9 το πρωί ο δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης. Δικάζεται στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πατρών, για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Κατηγορείται γιατί υπερασπίστηκε τα συμφέροντα των εργαζόμενων του δήμου, το δικαίωμά τους στην εργασία. Δικαίωμα που το κατηγορητήριο βαφτίζει «παράνομο όφελος». Ο δήμαρχος συνοδεύεται από την πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, Κατερίνα Γεροπαναγιώτη, αντιδημάρχους, δημοτικούς συμβούλους, τον επικεφαλής της παράταξης «Ανυπότακτη Πολιτεία», Χρήστο Πατούχα, καθώς και από μέλη των ΔΣ όλων των Σωματείων και Συλλόγων Εργαζομένων του δήμου (Σύλλογος Υπαλλήλων, Σωματείο Εργαζομένων Καθαριότητας, Σωματείο Οδηγών Χειριστών, Συνδικάτο Εργαζομένων ΟΤΑ, Σωματείο Σχολικών Φυλάκων και Καθαριστριών και Σύλλογος Εργαζομένων της ΔΕΥΑΠ).
Επίσης στο πλευρό του Δημάρχου βρίσκεται αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, που αποτελείται από τον Κώστα Παρασκευά, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και τον Δημήτρη Τζαβάρα, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ.
Υπενθυμίζεται ότι με σχετικό νόμο η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ το 2014 επιχείρησε να προχωρήσει σε χιλιάδες απολύσεις, μέσω του προσχηματικού ελέγχου των συμβάσεων αορίστου χρόνου στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Το Δημοτικό Συμβούλιο με την 405/24-9-2014 απόφασή του σημείωνε: «(...) κανένα στοιχείο και φάκελοι εργαζόμενων να μη δοθούν με οποιοδήποτε τρόπο και να μην αποσταλούν ώστε να διευκολυνθεί ο στόχος της κυβέρνησης για απολύσεις (…) στηρίζουμε τους αγώνες των εργαζομένων (...)».
Στο υπόμνημά του προς τον ανακριτή, ο δήμαρχος, τον Οκτώβρη 2014, ανέφερε: « (...) Είμαστε αντίθετοι με τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και διεκδικούμε μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στους ΟΤΑ χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Στο Δήμο Πατρέων έχουμε 324 εργαζόμενους ΙΔΑΧ που μονιμοποιήθηκαν μέσω της διαδικασίας ΑΣΕΠ καθόλα νόμιμα. Θέμα ανοχής ή συγκάλυψης πλαστών δικαιολογητικών δεν υφίσταται (...) Δεν καλύπτουμε διαδικασίες με πλαστά δικαιολογητικά σε καμία περίπτωση. (…) Με βάση τα παραπάνω αρνηθήκαμε ως Δημοτική Αρχή να δώσουμε τους ατομικούς φακέλους για επανέλεγχο, δίνοντας αντίστοιχες εντολές στις Διοικητικές Υπηρεσίες του Δήμου (...)».
Σε δήλωσή του ο Κ. Πελετίδης, έξω από τη δικαστική αίθουσα του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών σημείωσε:
«Όπως δεν δώσαμε τους φακέλους των εργαζομένων αορίστου χρόνου, διότι όπως λέγανε τότε οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, θέλανε να γεμίσουν τη δεξαμενή από την οποία θα απέλυαν δημοσίους υπαλλήλους, δεν δίνουμε ούτε αυτούς τους φακέλους. Δεν θα διευκολύνουμε ούτε αυτή την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, παραδίδοντας στοιχεία και φακέλους για να μπουν στη διαδικασία της αξιολόγησης, που στόχο έχει την απόλυσή τους.
Οι εργαζόμενοι για τους οποίους συζητάμε τώρα, προσλήφθηκαν στο Δήμο πριν το 2004, που η κυβέρνηση της Ν.Δ. με τον Νόμο Παυλόπουλου τους μονιμοποίησε και τους έκανε αορίστου χρόνου. Τηρήθηκαν τότε όλες οι διαδικασίες από τη Διοίκηση και έρχονται σήμερα, μετά από 13 χρόνια και σου λένε ότι πρέπει να απολυθούν, τη στιγμή που έχουν προϋπηρεσία στο Δήμο, 20 χρόνια.
Οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι, προσλήφθηκαν με όλους τους προβλεπόμενους νόμους κι εμείς, μπροστά στην αδικία που γίνεται, με σκοπό να χτυπηθούν όχι μόνο οι εργαζόμενοι, αλλά και η λειτουργία του Δήμου, υπερασπιζόμενοι τα δίκαια αιτήματά τους, αρνηθήκαμε να δώσουμε τους φακέλους».
Ο πρόεδρος του Συλλόγου Υπαλλήλων Δήμου Πατρέων, Δ. Αθανασιάδης επεσήμανε:
«Σήμερα δικάζεται ο Δήμαρχος Πατρέων, επειδή δεν έδωσε τα στοιχεία στο Υπουργείο για ανθρώπους που είχαν διοριστεί πριν 20 ή 25 χρόνια, με όλες τις νόμιμες διαδικασίες και στην πορεία άρχισαν να ελέγχουν αν μπήκαν νόμιμα στο Δήμο. Ο Δήμαρχος δεν έδωσε τα στοιχεία και πολύ καλά έκανε, διότι αυτό που επιδίωκαν οι κυβερνήσεις μέσα από τη διαδικασία των μνημονίων και επιδιώκει και η σημερινή κυβέρνηση με τη διαδικασία της αξιολόγησης, είναι οι απολύσεις. Τα Σωματεία του Δήμου, στηρίζουν τον Δήμαρχο με όλες τους τις δυνάμεις, διότι στέκεται αρωγός στις διεκδικήσεις τους, ενώ όπως είναι γνωστό, είναι υπέρ της μόνιμης και σταθερής εργασίας».
Όπως επισημαίνεται σε δελτίο Τύπου του Δήμου Πατρέων: «Σήμερα οι εργαζόμενοι βρίσκονται μπροστά σε νέες αντιλαϊκές εξελίξεις, που αφορούν το χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων. Η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μέσω της λεγόμενης αξιολόγησης, ανοίγει το δρόμο για νέες απολύσεις και τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων στο δημόσιο τομέα.
Δεσμεύσεις του 3ου μνημονίου που ψήφισαν ενιαία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, Λεβέντης και που καθορίζουν τα ανώτατα όρια για τις μισθολογικές αποδοχές και τα επίπεδα απασχόλησης σε δημόσιο τομέα και δήμους με διασφάλιση φθίνουσας πορείας όσον αφορά τις δημόσιες δαπάνες.
Απαίτηση δανειστών (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΜΣ) και ΣΕΒ για να διευκολυνθεί η γενίκευση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και η κατάργηση της σταθερής δουλειάς με δικαιώματα.
Η Δημοτική Αρχή δεν συμμορφώνεται με τις αντιλαϊκές υποδείξεις των κυβερνήσεων, συνεχίζει αταλάντευτα να υπερασπίζεται την εργατική τάξη, τα πλατιά λαϊκά στρώματα που πλήττονται ανελέητα από την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Αντιμετωπίζει τις διώξεις μαζί με τους εργαζόμενους και τους δημότες του δήμου μας».
Οι εργαζόμενοι να διαδηλώσουν την Πρωτομαγιά στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ ενάντια στην καπιταλιστική σκλαβιά
«Κάθε φορά που μιλούσαν για κρίσιμη διαπραγμάτευση οι κυβερνώντες -και οι σημερινοί και οι προηγούμενοι- ο λαός βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο, φορτωμένος με νέα δυσβάσταχτα βάρη», επισήμανε μεταξύ άλλων ο Γιάννης Πρωτούλης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, μιλώντας το πρωί της Πέμπτης 27 Απρίλη στο ραδιόφωνο της ΕΡΑ.
Πρόσθεσε ότι «το χρέος δεν αφορά το λαό, αφορά τις πολύμορφες επιδοτήσεις προς τους βιομηχάνους, εφοπλιστές, τραπεζίτες, τους ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, αφορά τις παροχές που δίνονταν στο μεγάλο κεφάλαιο από τις φοροαπαλλαγές μέχρι και τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το χρέος δεν δημιουργήθηκε από τους μισθούς, τις συντάξεις και τις κοινωνικές παροχές». Ακόμα και αυτό το χρέος, συνέχισε, που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση θα φορτωθεί στο λαό -για να στηθεί η περιβόητη καπιταλιστική ανάπτυξη- πάνω στα συντρίμμια των λαϊκών - εργατικών δικαιωμάτων.
Απηύθυνε κάλεσμα στους εργαζόμενους να συμμετάσχουν μαζικά στις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλη τη χώρα, για να διαδηλώσουν τα αιτήματά τους για τη ζωή που τους αξίζει να ζουν, χωρίς την καπιταλιστική σκλαβιά.
Η 1η Μάη είναι μέρα απεργίας, σύμβολο για την παγκόσμια εργατική τάξη. Είναι μέρα που τιμούμε την ταξική πάλη από το 1886 στο Σικάγο μέχρι σήμερα. Είναι η ιστορία των ανειρήνευτων αγώνων της εργατικής τάξης απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Απέναντι στην μόνιμη και στυγνή εκμετάλλευσή της. Είναι η ιστορία των αγώνων για μια κοινωνία που τον πλούτο θα τον κατέχουν αυτοί που τον παράγουν. Είναι η ιστορία σκληρών ταξικών αγώνων απέναντι στο κεφάλαιο και το υπαλληλικό προσωπικό τους. Απέναντι στον συλλογικό καπιταλιστή (κράτος) που με την δήθεν "αντικειμενική" θέση του απέναντι στις συγκρουόμενες τάξεις, νομοθετεί και επιβάλλει με όλους του τους μηχανισμούς τα συμφέροντα των "δυνατών" της καπιταλιστικής κοινωνίας. Η πάλη αυτή είναι αδιάκοπη και ανειρήνευτη μέσα στην κοινωνική διαδικασία. Δεν υπάρχει τρόπος να τα "βρούμε" εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι και δεν υπάρχει γιατί σε καμία κοινωνική συνθήκη δεν είμαστε από την ίδια μεριά του τραπεζιού. Δεν είμαστε ούτε στην "ειρήνη" τους με το δάχτυλο στην σκανδάλη όταν τα κεφάλαια τους υπερσυσσωρεύονται και η καπιταλιστική κρίση ξεσπά, ούτε όταν τις αντιθέσεις τους τελικά τις λύνουν τα όπλα. Στην πρώτη περίπτωση οι συνθήκες για μας τους εργάτες είναι σκληρά εκμεταλλευτικές και απάνθρωπες με μισθούς πείνας και συνθήκες εργασίας « γαλέρας» δουλεύουμε για την ανάκαμψη των κερδών τους. Αλλά και στην άλλη περίπτωση όταν οι ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις τους είναι πολύ μεγάλες τότε από "σκλάβους" στις επιχειρήσεις τους, μας κάνουν "κρέας" για τα κανόνια τους, πηγαίνουμε σε ξένο πόλεμο υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών μας.
Και η φετινή πρωτομαγιά μας βρίσκει με υψηλή ανεργία, με τσακισμένα δικαιώματα, με πολέμους και εκατομμύρια ξεριζωμένους πρόσφυγες. Είναι ανάγκη να δούμε τις βαθιές αιτίες όλων αυτών των δεινών για τις εργατικές τάξεις όλων των χωρών και να υπάρξει ενιαία απάντηση απέναντι στην ενιαία επίθεση του κεφαλαίου. Και οι αιτίες δεν είναι άλλες από τους ανταγωνισμούς των μονοπωλίων και την προσπάθεια τους να επιβληθούν στις ανταγωνίστριες αστικές τάξεις. Είναι τα κέρδη των καπιταλιστών.
Δεν πρέπει να μπούμε κάτω από "ξένη" και ταξικά εχθρική σημαία ούτε σε περίοδο "ειρήνης", ούτε σε περίοδο πολέμου. Οι εργαζόμενοι έχουμε τα δικά μας συμφέροντα να υπηρετήσουμε. Καμία αναμονή στην συντονισμένη επίθεση του κεφαλαίου, οργάνωση παντού σε όλους τους χώρους δουλειάς και μόρφωσης, χτίζουμε τη δική μας κοινωνική συμμαχία για να δείξουμε τη δύναμή μας απέναντι στον κοινό αντίπαλο.
Η εργατική τάξη στην απεργία της πρωτομαγιάς πρέπει να επιθεωρήσει τις δυνάμεις της και να αποφασίσει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να δυναμώσει τα ταξικά σωματεία, να προχωρήσει στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, να γυρίσει την πλάτη στον εργοδοτικό συνδικαλισμό, να σπάσει την εργοδοτική τρομοκρατία, να δυναμώσει την αλληλεγγύη της σε όσους σηκώνουν το κεφάλι. Να δυναμώσει την αλληλεγγύη της στους δοκιμαζόμενους από τον πόλεμο λαούς, να απομονώσει την ναζιστική εγκληματική οργάνωση ΧΑ από τους χώρους δουλειάς, να μην τολμούν να παρεμβαίνουν πουθενά, να λαμβάνουν την ίδια απάντηση παντού " έξω οι φασίστες". Να απαιτήσει καμία εμπλοκή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που εξελίσσονται και σε αυτές που ετοιμάζονται, να κλείσει η βάση της Σούδας. Έξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.
Να περάσει στην αντεπίθεση για μια κοινωνία που θα εξυπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες της στη δουλειά, στην παιδεία, στην υγεία, στον ελεύθερο χρόνο. Για μια κοινωνία ελεύθερη από τη μισθωτή σκλαβιά και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Με τους εργαζόμενους όλων των χωρών για ένα κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, προσφυγιά.
Κάλεσμα συμμετοχής στις Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσει σε όλες τις πόλεις.
Στην Αθήνα στις 10π.μ. στο Σύνταγμα και στην πορεία στην Αμερικάνικη Πρεσβεία.
Η Εκτελεστική Γραμματεία καλεί τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να πάρουν μαζικά, μαχητικά μέρος στις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλες τις πόλεις.
Προσυγκεντρώσεις για την απεργιακή συγκέντρωση της 1ης Μάη στην Αθήνα
Για την Πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα στις 10π.μ., οι προσυγκεντρώσεις συνδικάτων και μαζικών φορέων θα είναι όλες στις 9:30 π.μ. και θα είναι ως εξής:
Πλατεία Κάνιγγος: Σωματεία και επιτροπές αγώνα από τους κλάδους Οικοδόμων, Ηλεκτρολόγων, Ξύλου, Τροφίμων – Ποτών, Τύπου – Χάρτου, Μετάλλου, Φαρμάκου, Ενέργειας, Ιματισμού, Εμπορίου, Ιδιωτικών Υπαλλήλων, Λογιστών, Καθαριστών –ριών, Μεταφορών, Δημόσιας και Ιδιωτικής Εκπαίδευσης, Καλλιτεχνών, ΜΜΕ, Σύλλογοι αυτοαπασχολούμενων και ΕΒΕ.
«Κολίγοι στον 21ο αιώνα δεν θα γίνουμε. Παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας! Δυναμώνουμε τους αγώνες μας! Πιο μαζικά, πιο δυναμικά στο δρόμο της αντεπίθεσης!», τονίζει η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων και καλεί σε μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις για την Πρωτομαγιά.
Σε ανακοίνωσή της σημειώνει:
«Αγρότες - αγρότισσες
Τιμούμε την Εργατική Πρωτομαγιά οργανώνοντας την πάλη μας ενάντια στο ξεκλήρισμα, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.
Όλοι στις πρωτομαγιάτικες απεργιακές συγκεντρώσεις και πορείες που οργανώνουν ταξικά προσανατολισμένες συνδικαλιστικές εργατικές οργανώσεις που στήριξαν και στηρίζουν τον αγώνα μας (ΠΑΜΕ).
Μαζί με τους συμμάχους μας στους αγώνες, τους εργατοϋπάλληλους και τα άλλα λαϊκά στρώματα θα διαδηλώσουμε ενάντια στην πολιτική που χτυπάει αλύπητα το φτωχό λαό για να εξασφαλίζει μεγάλα κέρδη σε μια χούφτα μονοπώλια, ντόπια και ξένα.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και τα άλλα κόμματα που ψήφισαν το 3ο μνημόνιο, έχουν συμφωνήσει με τους “θεσμούς”, την ΕΕ και το ΔΝΤ, για τα νέα αντιλαϊκά μέτρα και με εκβιασμούς και απειλές ζητούν την ανοχή μας.
Αυτά τα νέα μέτρα πλήττουν άγρια τους μικρομεσαίους αγρότες και κτηνοτρόφους, όπως όλο το φτωχό λαό. Το πετσόκομμα του αφορολόγητου, που κατακτήσαμε με το σκληρό αγώνα μας στα μπλόκα, οι νέες δραστικές μειώσεις στις συντάξεις κι όλα τα άλλα που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο της διαβόητης “αξιολόγησης”, θ’ αυξήσουν κι άλλο την ανέχεια και τη φτώχεια στον αγροτικό κόσμο, θα δυσκολέψουν ακόμα περισσότερο τη ζωή μας στα χωριά.
Αγρότες - αγρότισσες,
Όλοι στον αγώνα για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, προσφυγιά!
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μπλέκει τη χώρα μας βαθύτερα σε επικίνδυνους και αιματηρούς σχεδιασμούς. Δίνει βάσεις, αεροδρόμια και λιμάνια στους φονιάδες των λαών. Έφερε το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο δήθεν για την αντιμετώπιση των προσφυγικών ροών, σχεδιάζει την επέκταση των βάσεών του, παίρνει ενεργά μέρος σε 13 ΝΑΤΟικές επεμβάσεις στα Βαλκάνια και την Αφρική, πληρώνει 4 δισ. ευρώ (το 2% του ΑΕΠ) στο ΝΑΤΟ, όσο ακριβώς οι νέες αιματηρές περικοπές που συμφώνησε με ΕΕ και ΔΝΤ.
Οι μικρομεσαίοι αγρότες και κτηνοτρόφοι δεν είμαστε διατεθειμένοι να ματώνουμε για τα κέρδη των μονοπωλίων στην ειρήνη και στους πολέμους τους!
Απαιτούμε εδώ και τώρα:
Απεμπλοκή της Ελλάδας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς. Να γυρίσουν πίσω οι ελληνικές στρατιωτικές αποστολές. Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα.
Όχι πολεμικές δαπάνες για το ΝΑΤΟ, αλλά για τις ανάγκες της λαϊκής οικογένειας. Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο. Όχι στην αλλαγή συνόρων και των συνθηκών που τα κατοχυρώνουν.
Όχι στο εθνικιστικό μίσος. Απομόνωση της εγκληματικής ναζιστικής Χρυσής Αυγής
Να κλείσουν οι ΝΑΤΟικές και ξένες βάσεις.
Αγρότες - αγρότισσες
Συνεχίζουμε την πάλη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων την ΚΑΠ, την ΕΕ, το ΔΝΤ, που οδηγεί στη συγκέντρωση της γης και της παραγωγής σε λιγότερα χέρια, ξεκληρίζοντας εκατοντάδες μικρομεσαίους παραγωγούς. Ενάντια στους μονοπωλιακούς ομίλους που εκμεταλλεύονται το μόχθο μας για να αυγαταίνουν τα κέρδη τους.
Παλεύουμε για μια εντελώς διαφορετική αγροτική ανάπτυξη στη χώρα μας που θα διασφαλίζει ικανοποιητικό εισόδημα στο μικρομεσαίο αγροτοκτηνοτρόφο και καλύτερη ζωή στο χωριό, επαρκή, φτηνά και ποιοτικά προϊόντα για τον ελληνικό λαό.
Δύναμη και προοπτική στην πάλη μας δίνει η κοινή μας δράση με τους εργατοϋπάλληλους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Ανοίγει το δρόμο για ανατροπή της πολιτικής και της ανάπτυξης που μας ξεκληρίζει.
Κολίγοι στον 21ο αιώνα δεν θα γίνουμε.
Παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας!
Δυναμώνουμε τους αγώνες μας! Πιο μαζικά, πιο δυναμικά στο δρόμο της αντεπίθεσης!
Όλοι στις αγωνιστικές εκδηλώσεις για την Πρωτομαγιά»
Ενημερώνουμε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις σε όλη τη χώρα, τους εργαζόμενους στο εμπόριο αλλά και στους κλάδους που σχετίζονται με τους χώρους ευθύνης της Ομοσπονδίας των Ιδιωτικών Υπαλλήλων, πως το σωματείο που παίρνει ξαφνικά δημοσιότητα μέσω προθύμων site και καναλιών, που αξιοποιεί τον τίτλο μίας τάχα Πανελλαδικής μορφής οργάνωσης των ιδιωτικών Υπαλλήλων μαζί με το site idiotikoi.gr, είναι οι δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ, το συνδικαλιστικό δηλαδή τμήμα του ΠΑΣΟΚ.
Είναι οι δυνάμεις που αλλάζουν ονόματα σαν τα πουκάμισα για να ξεγελούν τους εργαζόμενους, που κρύβουν την πραγματική τους προέλευση προκειμένου να αποκτήσουν επικοινωνία και διείσδυση. Είναι δυνάμεις που βασίζονται στο ψέμα και την ίντριγκα, που ψάχνουν να βρουν κύρος αναπαράγοντας σκάνδαλα και αόριστες καταγγελίες, αφού στην πραγματική ζωή είναι απόντες από τους εργασιακούς χώρους και τους κλάδους. Όσες μεταμορφώσεις ή πλαστικές κι αν κάνουν, δε μπορούν να κρύψουν πως είναι οι σταθεροί άνθρωποι των επιχειρηματικών ομίλων στις γραμμές των εργαζόμενων, οι φίλοι των αφεντικών και της ανταγωνιστικότητας, έχοντας τέτοια έργα και μέρες που έχουν πλήξει τη ζωή της εργατικής οικογένειας.
Είναι οι δυνάμεις που σε όλες τις τελευταίες εξελίξεις με επιχειρήσεις που κλείνουν ή έχουν απλήρωτους εργαζόμενους, έχουν συνεχές πάρε-δώσε με την εργοδοσία, δίνουν δουλειά στους δικηγόρους κάνοντας τα δικηγορικά γραφεία δεύτερο σπίτι των εργαζόμενων, δίνοντας ως μοναδική διέξοδο τη νομική οδό για κάθε μικρό ή μεγάλο πρόβλημα που προκύπτει. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις από κάτω κρύβονται δικηγόροι και εργοδοσία. Μέσα από ψέματα και εικονικές επαφές που δήθεν έχουν σε εργασιακούς χώρους, προσπαθούν να αποκτήσουν υπόσταση για να ξεγελάσουν εργαζόμενους για να έρθουν σε επαφή μαζί τους.
Το επιβεβαιώνουν όλο αυτό το διάστημα δεκάδες εργαζόμενοι από τον Λεμονή, τη Benetton, τα Η&Μ και άλλους χώρους που όχι απλά δεν τους έχουν δει μια φορά στους χώρους τους και στις κινητοποιήσεις τους, αλλά σε συναντήσεις που είχαν εν κλειστώ και σε γραφεία, το μόνο που εισέπρατταν ήταν νομικές συμβουλές αλλά και προτάσεις για ίδρυση σωματείων με αποκλειστικό στόχο τα κουκιά σε αρχαιρεσίες. Τέτοιος είναι ο πραγματικός καημός τους για τις ανάγκες των εργαζόμενων.
Ενημερώνουμε ιδιαίτερα τις καθαρίστριες σε όλη τη χώρα, να μη δείχνουν εμπιστοσύνη και να μην εναποθέτουν τις ελπίδες τους και κυρίως χρήματα από το υστέρημα τους στις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ, που εμφανίζονται με τίτλους-παραλλαγές και βάζουν με κάθε τρόπο τους δικηγόρους μέσα στις γενικές συνελεύσεις και στα σωματεία, τα κοράκια δηλαδή που ψάχνουν πελατεία πάνω στις αγωνίες και τις δυσκολίες των εργαζόμενων.
Τελευταίο και πιο χτυπητό κρούσμα, ήταν την Πέμπτη 20-4-2017 που πραγματοποιήθηκε συνάντηση στην Βέροια μεταξύ 4 δικηγόρων και του προέδρου της ΟΙΥΕ, προκειμένου να συζητήσουν με εργαζόμενους του Καρυπίδη, «τα σημερινά δεδομένα της υπόθεσης και να αποφασιστούν περαιτέρω ενέργειες». Η πρόσκληση διακινήθηκε μέσω facebook, αγνοώντας το Πανελλαδικό σωματείο στον Καρυπίδη, εκλεγμένους συναδέλφους σε αρκετούς νομούς, «ξεχνώντας» μέχρι και την εκλεγμένη συνάδελφο από τον Καρυπίδη που βρίσκεται στη Διοίκηση της Ομοσπονδίας.
Την ίδια στιγμή που αγνόησαν σωματεία που βρίσκονται επί μήνες στην πρώτη γραμμή του διεκδικητικού αγώνα, στη σύσκεψη ζητήθηκε να υπάρχει συντονισμός και ενημέρωση από τους εργαζόμενους για την κατάσταση των καταστημάτων. Είναι καθαρό πως έχουν στόχο να φτιάξουν παραμάγαζα οργάνωσης με τη γραμμή της εργοδοσίας, νέας και παλιάς.
Η πρόταση που έγινε από τον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας ήταν να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι τις ατομικές συμβάσεις και να υπογράψουν με οποιουσδήποτε όρους και οποιοδήποτε κόστος, αυτά που προτείνουν οι διάδοχοι εργοδότες της ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του, στη συνέχεια οι δικηγόροι θα ανατρέψουν τις απαράδεκτες συμβάσεις που ο ίδιος προτείνει στους εργαζόμενους να υπογράψουν. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που εξυψώνονται οι νομικές προτάσεις, αφού ο πρόεδρος της ΟΙΥΕ επικαλείται γνωμοδότηση από εργατολόγο καθηγητή, που αναφέρει πως «η σύμβαση που θα υπογράψουν είναι παλιόχαρτο, διότι τα δικαστήρια αργότερα θα την ανατρέψουν».
Θέλουν να στείλουν τους εργαζόμενους στο στόμα του λύκου! Γι’ αυτό και η πρόταση αποδοκιμάστηκε από την πλειοψηφία των παρόντων καθώς φανερώθηκε στην πράξη η αιτία για την παραπάνω συνάντηση, πως αυτές οι δυνάμεις λειτουργούν ως εκπρόσωποι δικηγόρων.
Ο πρόεδρος της ΟΙΥΕ τολμά να αναφέρει πως ο ίδιος αρνείται να προτείνει σε εργαζόμενους να μείνουν άνεργοι. Γι’ αυτό την ίδια στιγμή με την πρόταση του φέρνει νέα δεσμά, αφαίρεση δικαιωμάτων, απώλεια δεδουλευμένων και νέες συμβάσεις στο ύψος του κατώτερου νομοθετημένου μισθού που και οι ίδιοι συμφωνούν. Είναι η πιο έμπιστη και καθαρή φωνή των εργοδοτών. Αυτά είναι τα έργα του εργοδοτικού συνδικαλισμού, η γραμμή που θέλει τους εργαζόμενους να κάνουν συνεχώς και χωρίς τέλος εκπτώσεις μπροστά στις αξιώσεις και την κερδοφορία των αφεντικών. Είναι γραμμή ήττας!
Στο απυρόβλητο δεν πρέπει να μένουν οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ καθώς με την ΠΑΣΚΕ βρίσκονται αγκαλιά. Είναι οι δυνάμεις που συνθέτουν από κοινού το προεδρείο της Ομοσπονδίας. Είναι το άλλο πρόσωπο του εργοδοτικού συνδικαλισμού, με απευθείας σχέση με τους μεγαλέμπορους των supermarket, με δεκάδες στελέχη τους να έχουν θέση ευθύνης στους επιχειρηματικούς ομίλους, να είναι διευθυντές σε καταστήματα, σε οικονομικές υπηρεσίες, στην ασφάλεια.
Η νέα κατάσταση που δρομολογείται στον κλάδο του εμπορίου, με τη συγκέντρωση του κλάδου σε όλο και λιγότερα χέρια, φέρνει στο προσκήνιο ένα άμεσο καθήκον.
Οι εργαζόμενοι να πάρουν ευθύνη, να οργανωθούν στα σωματεία τους, να παλέψουν για τα δικαιώματα τους, για τη ζωή τους, απομονώνοντας τις φωνές της εργοδοσίας στις γραμμές μας, βάζοντας σε πρώτο πλάνο αιτήματα και στόχους που να ανταποκρίνονται στις δικές μας ανάγκες και όχι στα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Να εκφραστεί η αντίθεση στο 4ο μνημόνιο στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις
Μεγάλα τμήματα του λαού μας να εκφράσουν την αντίθεση τους στο 4ο μνημόνιο στις απεργιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς και στην απεργία όταν θα το φέρουν στη Βουλή να το ψηφίσουν, τόνισε ο Νίκος Σαφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, μιλώντας στον «ΑΝΤ1» το πρωί της Δευτέρας 24 Απρίλη, για το νέο πακέτο μέτρων.
Σημείωσε πως το ΚΚΕ προτείνει τον άλλο δρόμο με αυτό που ζούμε, πρέπει να τελειώνουμε με το σύστημα που λέγεται καπιταλισμός, ενώ για το χρέος ανέφερε πως δεν θα το αναγνωρίσουμε, δεν θα το πληρώσουμε, αλλά αυτό θα το κάνουμε έχοντας στα χέρια μας την οικονομία.
Υπενθύμισε ότι το 3ο μνημόνιο το ψήφισαν μαζί ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ και πως η ΝΔ μπορεί να μην ψηφίσει τα νέα μέτρα αλλά έχει δηλώσει πως θα τα υλοποιήσει και πρόσθεσε ότι ο λαός πρέπει να εκπέμψει το μήνυμα ότι δεν πάει άλλο.
Για τις εκλογές στις Γαλλία και τα περί αντισυστημικής ψήφου υπογράμμισε ότι και οι τέσσερις υποψήφιοι το ίδιο σύστημα υπηρετούν, τον καπιταλισμό με μεγάλες αντιθέσεις, ενώ για το ΚΚ Γαλλίας ανέφερε ότι έχει κυβερνήσει τη Γαλλία, έχει υπηρετήσει αυτό το δρόμο και έχει καταντήσει εκεί που έχει καταντήσει.
Τα ιστορικά γεγονότα δεν είναι νεκρά συμβάντα. Προσφέρονται στην εργατική τάξη και στα λαϊκά στρώματα για να βγάζουν συμπεράσματα συμβατά με τα δικά τους συμφέροντα και όχι με τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Η κοινωνία μας αντικειμενικά διατρέχεται από αυτήν την ταξική αντίθεση. Η ιστορική ανάγνωση σημαντικών ή λιγότερο σημαντικών συμβάντων δεν γίνεται, ούτε είναι δυνατόν να γίνει, απ' όλους γενικά με τον ίδιο τρόπο. Το κάθε κόμμα, ο ιστορικός ερευνητής, ο καθηγητής ή ο δημοσιογράφος, εκκινεί καθένας από τη δική του ιδεολογικοπολιτική αφετηρία, που σχετίζεται με την ταξική θέση και τα αντίστοιχα συμφέροντα που υποστηρίζει.
Από την εργατική - λαϊκή σκοπιά, το ΚΚΕ θεωρεί αναγκαίο να μελετήσει το χαρακτήρα της στρατιωτικής δικτατορίας 1967 - 1974, τους παράγοντες που οδήγησαν στην επικράτησή της, τη σχέση της οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής της με εκείνες της προηγούμενης κοινοβουλευτικής περιόδου, τη στάση του εργατικού - λαϊκού κινήματος σε σχέση και με την προγραμματική και οργανωτική ετοιμότητα του ΚΚΕ.
Στο πλαίσιο αυτό, με αφορμή τα 50 χρόνια από την εγκαθίδρυση της δικτατορίας, παράλληλα με την Ανακοίνωση της ΚΕ για τα 50 χρόνια από το πραξικόπημα, κυκλοφορεί από τη «Σύγχρονη Εποχή» μια ειδική έκδοση με τίτλο «Δικτατορία 1967 - 1974, κείμενα και ντοκουμέντα, επιμέλεια Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ».
Η συγκεκριμένη έκδοση αποτελεί μια πρώτη συλλογική εκτεταμένη μελέτη του ΚΚΕ για την περίοδο 1967 - 1974 και το πρόπλασμα στην επεξεργασία του Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ, Γ΄ τόμος 1967 - 1974, που ήδη βρίσκεται υπό διαμόρφωση.
Σ' αυτήν περιέχονται μια σειρά άρθρα, όπως «Το αστικό πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1960», μέσα από το οποίο αναδεικνύεται ότι η χούντα δεν προέκυψε από τα «Ιουλιανά» του 1965 και από τα γεγονότα που τα ακολούθησαν, αλλά ότι τα «Ιουλιανά» συνιστούσαν έναν κρίκο στην αλυσίδα των οξυμένων αντιθέσεων ανάμεσα στις αστικές πολιτικές δυνάμεις, καθώς και ανάμεσα σε αυτές και το παλάτι για τις αρμοδιότητες του τελευταίου και των κυβερνήσεων, για τον έλεγχο του στρατού κ.ά.
Ένα άλλο άρθρο αναφέρεται στον αντικομμουνισμό, το ιδεολογικό υπόβαθρο για τη δικτατορία 1967 - 1974, και αναφέρεται στη συντήρηση του εν λόγω κλίματος τη δεκαετία 1950, κατά κύριο λόγο όμως τη δεκαετία 1960.
Μια τρίτη αναφορά αφορά στους τόπους βασανισμού, φυλάκισης και εξορίας, κείμενο που αναδεικνύει την ηρωική στάση χιλιάδων κομμουνιστών και κομμουνιστριών κρατουμένων, καθώς και άλλων αντιδικτατορικών αγωνιστών εκείνης της περιόδου.
Ένα από τα άρθρα εξετάζει ορισμένες πλευρές της ιδεολογίας της δικτατορίας 1967 - 1974, ενώ άλλο παρουσιάζει τις τάσεις της ελληνικής οικονομίας κατά τη δικτατορία.
Η στρατηγική του ΚΚΕ στη δικτατορία 1967 - 1974 είναι το άρθρο το οποίο τοποθετείται στα δύο καίρια ζητήματα του ΚΚΕ, την εξέλιξη της στρατηγικής του από το 8ο έως και το 9ο Συνέδριο, τη διάλυση των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων και την ανασυγκρότησή τους μετά από τη 12η Ολομέλεια της ΚΕ (1968), σε συνδυασμό με την ίδρυση της ΚΝΕ.
Ξεχωριστή αναφορά γίνεται στο άρθρο για το ΚΚΕ και την ΚΝΕ στον αντιδικτατορικό αγώνα καθώς και τις άλλες αντιδικτατορικές οργανώσεις.
Το άρθρο για τη «φιλελευθεροποίηση» του 1973 αντιμετωπίζει το στόχο της δικτατορίας να διαμορφώσει συνθήκες που θα επέτρεπαν να λειτουργήσει απρόσκοπτα το αστικό πολιτικό σύστημα με κοινοβουλευτική μορφή, διατηρώντας το ανοιχτά αντικομμουνιστικό πλαίσιο.
Ενώ το άρθρο για το Πολυτεχνείο αναλύει τις συνθήκες που οδήγησαν σ' αυτό, το ρόλο του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και της Αντι-ΕΦΕΕ στην κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση.
Η έκδοση κλείνει με το Χρονολόγιο γεγονότων της περιόδου 1967 – 1974.
Τιμή στους κομμουνιστές και αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα
Ενα ξεχωριστό «παρών» έδωσαν το βράδυ της Παρασκευής, στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ όλες οι γενιές του αντιδικτατορικού αγώνα.
Σύντροφοι που λιγοστοί ξέραν τότε το όνομά τους, λίγοι γνώριζαν την ύπαρξή τους, έβλεπαν μόνο το έργο τους, τις παράνομες εφημερίδες, τα τρικάκια, κι άλλοι που γνώρισαν από πρώτο χέρι τα βασανιστήρια ή πέρασαν χρόνια στα νησιά της εξορίας, κι εκείνοι που δεν πιάστηκαν και, συγκροτώντας τον παράνομο μηχανισμό του Κόμματος, οργάνωσαν τη λαϊκή πάλη, ήρθαν από νωρίς στο χώρο της εκδήλωσης που οργάνωσε η ΚΕ του Κόμματος για τα 50 χρόνια από το χουντικό πραξικόπημα του 1967.
Μια εκδήλωση συναισθηματικά φορτισμένη αλλά και ξεχωριστή ακριβώς για το περιεχόμενό της. Το γεγονός, δηλαδή, ότι το ΚΚΕ δεν οργάνωσε μια εκδήλωση γενικώς επετειακού χαρακτήρα, αλλά για να παρουσιάσει μια ειδική έκδοση, το βιβλίο «Δικτατορία 1967 - 1974», μέσα από το οποίο γίνεται καθαρό ότι μελετώντας την Ιστορία θωρακίζουμε τη σύγχρονη πάλη με προοπτική την εργατική εξουσία.
Κι αυτό έγινε καθαρό τόσο μέσα από την ομιλία του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, όσο και από την αναλυτική παρουσίαση από τον Μάκη Μαΐλη, μέλος της ΚΕ, της έκδοσης που κυκλοφορεί από την «Σύγχρονη Εποχή».
Ακολούθησε καλλιτεχνικό πρόγραμμα, με τραγούδια του αντιδικτατορικού αγώνα από τη λαϊκή ορχήστρα της ΚΝΕ.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, μια ειδική έκθεση στήθηκε στην έδρα της ΚΕ, με πλήθος ντοκουμέντων και υλικών από την αντιδικτατορική πάλη. Φύλλα του παράνομου «Ριζοσπάστη» και του «Οδηγητή», υλικά της «Αδούλωτης Αθήνας», αλλά και γράμματα εκτοπισμένων, ντοκουμέντα της Κρατικής Ασφάλειας με «Δελτίον Συμβάντων», αποφάσεις για εκτοπισμούς, απαιτήσεις για δηλώσεις κ.λπ. Ακόμα, υλικά από την παράνομη δράση κατά την περίοδο της χούντας, όπως μήτρες, φυλλάδια, αλλά και ειδική διατρητική μηχανή που χρησιμοποιούνταν για την έκδοση διαβατηρίων, όπως και άλλα υλικά αυτού του μηχανισμού, για παράδειγμα οι σφραγίδες εισόδου και εξόδου από το αεροδρόμιο, ή κρυπτογραφημένα μηνύματα. Ανάμεσα σε άλλα, ένα ζευγάρι παπούτσια με ειδική κρύπτη στο τακούνι, ή μικρογραφημένα χειρόγραφα της φυλακής, ανάμεσά τους ένα ποίημα του Μπάμπη Γκολέμα για το γεννημένο στη φυλακή γιο του.
Στην ομιλία του στην εκδήλωση, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας τόνισε:
«Είμαστε μόλις λίγες μέρες μετά τη λήξη των εργασιών του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ. Ενός Συνεδρίου που επιβεβαίωσε την ακλόνητη ιδεολογικοπολιτική ενότητα του Κόμματος, την απόφαση και τη θέληση των στελεχών και μελών του Κόμματος και της ΚΝΕ να ισχυροποιήσουμε το ΚΚΕ, να το κάνουμε πιο ικανό, πιο αποτελεσματικό στην πάλη για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για την προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, στην πάλη κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου, για την εργατική εξουσία, το σοσιαλισμό.
Συντρόφισσες και σύντροφοι.
Η στρατιωτική δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 μπόρεσε να επιβληθεί σαν σήμερα πριν 50 χρόνια γιατί δεν βρήκε απέναντί της ένα λαό πολιτικά και ιδεολογικά προετοιμασμένο, οργανωμένο, αποφασισμένο να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του, αξιοποιώντας και τις οξυμένες αντιθέσεις του αστικού πολιτικού συστήματος.
Αντίθετα, η πραγματική δύναμη του λαού ήταν υπονομευμένη από αυταπάτες, από την αναμονή των εκλογών, που δήθεν θα έδιναν λύση σε χρονίζοντα λαϊκά προβλήματα, καθώς και από το κλίμα υποταγής και μοιρολατρίας, με την περίφημη "αστική νομιμότητα", τις λεγκαλιστικές αυταπάτες.
Παρά το αρχικό "μούδιασμα" του λαού όμως, το κίνημα ενάντια στη δικτατορία αναπτύχθηκε με την τεράστια συμβολή των κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών, με τη δράση των παράνομων Οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, τη διάδοση του παράνομου "Ριζοσπάστη", του "Οδηγητή" και άλλων αντιδικτατορικών εντύπων.
Ελπίδα, ώθηση στην αντιδικτατορική πάλη έδωσε η αταλάντευτη στάση των κομμουνιστών στις φυλακές, στις εξορίες καθώς και η άρνηση της υπογραφής δήλωσης μετανοίας. Η διεθνής αλληλεγγύη των σοσιαλιστικών χωρών, του παγκόσμιου εργατικού κινήματος αποτέλεσε σημαντική βοήθεια στο λαό. Σάλπισε το μήνυμα της Αντίστασης, της Ανυπακοής, της Αντεπίθεσης. Μήνυμα αγώνα. Ότι τα πάντα κατακτώνται με θυσίες, με κόπο, με πάλη σκληρή. Τίποτα δεν χαρίζεται. Είναι αυτό που από χρόνια τονίζει το ΚΚΕ.
Ακούμε και σήμερα γύρω μας ότι "δεν γίνεται τίποτα", "ο κόσμος δεν καταλαβαίνει", "είναι μάταιος ο αγώνας", "δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση".
Κάποιοι πατάνε πάνω σε υπαρκτά προβλήματα, μέσα σε αρνητικούς συσχετισμούς, σε δύσκολες καταστάσεις, για να σπείρουν τη μοιρολατρία, την απογοήτευση, τον πανικό, να περάσουν τη γραμμή της υποταγής, του συμβιβασμού.
Κι όμως. Πάντα έτσι ήταν στην αρχή. Όμως πάντα αστράφτει και βροντάει τελικά ο λαός. Έτσι άστραψε και βρόντηξε ο τόπος από τον ηρωικό ένοπλο αγώνα του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, του ΔΣΕ.
"Δεν γίνεται τίποτε με τη χούντα. Θα κάτσει χρόνια, δεν μπορούμε να την διώξουμε", έλεγαν σε όσους ξεκίνησαν την αντιδικτατορική πάλη. Μέχρι που αναπτύχθηκε η αντίσταση, έγινε ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου που συνέβαλε στον κλονισμό της χούντας.
"Δεν μπορούμε", λένε σήμερα, "να τα βάλουμε με το ΝΑΤΟ, την ΕΕ. Είναι ισχυροί και θα μας τσακίσουν". Αλλά αναπτύσσεται η πάλη, ο αγώνας.
Σε όλες τις εποχές, πάντα, κάτι βρίσκουν να λένε για να φοβίζουν το λαό, για να κάτσει στα αυγά του. Κι όμως! Μπορεί για κάποια χρόνια, για ένα διάστημα, να υπάρχει δισταγμός, δυσκολία, όμως τελικά οι αντιθέσεις διαβρώνουν κάθε αντιδραστική πολιτική, το εργατικό - λαϊκό κίνημα ανδρώνεται, ανατρέπει συσχετισμούς και βάζει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις.
Το ΚΚΕ δεν έλειψε από κανένα προσκλητήριο! Πάντα στην πρώτη γραμμή, χωρίς να υπολογίζουμε κόπους και θυσίες. Είμαστε στην πρώτη γραμμή με προσφορά, με θυσίες, αλλά και με πρωτοπόρες ιδέες και καινοτόμες προτάσεις.
Είμαστε αίμα από το αίμα του βασανισμένου λαού μας. Με τη σημερινή εκδήλωση τιμάμε τους αγωνιστές της αντιδικτατορικής πάλης, τους κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές που δολοφονήθηκαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εκτοπίστηκαν σε τόπους εξορίας, τιμάμε τους κομμουνιστές των παράνομων Οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, των άλλων οργανώσεων του λαϊκού κινήματος.
Διδασκόμαστε από την πείρα για το τι σημαίνει Κόμμα ετοιμοπόλεμο, Κόμμα ικανό να δρα κάτω από όλες τις συνθήκες και να ηγείται σε κάθε φάση της εργατικής - λαϊκής αντίστασης, να δίνει τον καλύτερο εαυτό του για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.
Κόμμα ικανό να δρα και σε συνθήκες κοινοβουλευτικής δημοκρατίας χωρίς να χάνει το κύριο, το στόχο του, αλλά να μπορεί επίσης να δρα και σε συνθήκες όταν οι εξελίξεις μπορεί να φέρουν το λαό και το εργατικό - λαϊκό κίνημα πιο άμεσα αντιμέτωπους με τους μηχανισμούς κρατικής καταστολής και βίας, περιορισμού της δράσης του, με το δυνάμωμα του αντικομμουνισμού ως στοιχείου της κυβερνητικής πολιτικής.
Κόμμα ικανό σε κάθε ιστορική στιγμή να μην παγιδεύεται στις αντιθέσεις και τα διλήμματα των εχθρών του λαού, να καθοδηγεί την εργατική τάξη, το λαό, στην ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, να μην παλεύει κάτω από ξένη σημαία.
Φίλοι και φίλες,
Η μακρόχρονη περίοδος κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, από το 1974 μέχρι και σήμερα, δεν μπορεί να κρύβει το χαρακτήρα και το περιεχόμενο της σημερινής εξουσίας, που είναι η δικτατορία του κεφαλαίου, δικτατορία των μονοπωλίων.
Ο λαός δεν θα πρέπει να ξεχνά ότι, ανεξάρτητα από ποια μορφή παίρνει αυτή η δικτατορία, το πολιτικό σύστημα, το κράτος παραμένει ταξικό, αντιλαϊκό, προσανατολισμένο στην ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και την καταπίεση των λαϊκών στρωμάτων και σε φάση καπιταλιστικής ανάπτυξης και σε φάση εκδήλωσης της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης.
Άλλωστε, τόσο η ιστορία της 7χρονης δικτατορίας, όσο και η διεθνής πείρα, διδάσκει αυτό ακριβώς. Ότι η εξουσία των μονοπωλίων μπορεί να ασκείται τόσο μέσα από κοινοβουλευτικές μορφές διακυβέρνησης, όσο και από ανοιχτά αυταρχικές, δικτατορικές. Ανάλογα με τι το εξυπηρετεί κάθε φορά την αστική τάξη, την ανάγκη διαιώνισης και σταθεροποίησης της εξουσίας της, την ανάγκη ενσωμάτωσης του εργατικού - λαϊκού κινήματος.
Φίλοι και φίλες,
Είναι ξένη προς τα λαϊκά συμφέροντα η αντιπαράθεση μεταξύ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και της αξιωματικής αντιπολίτευσης και άλλων αστικών κομμάτων.
Ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος διαθέτει την καλύτερη συνταγή επιστροφής στην καπιταλιστική ανάπτυξη, κρύβοντας ότι αυτή η ανάπτυξη θα στηριχτεί πάνω στα ερείπια των εργατικών - λαϊκών κατακτήσεων. Θα συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά ανεργίας, μόνιμης φτώχειας και εξαθλίωσης για τα λαϊκά στρώματα.
Όλα όσα ακούγονται αυτές τις ημέρες για τη συμφωνία με το κουαρτέτο προκαλούν στην κυριολεξία τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού. Ενός λαού που έχει γονατίσει εδώ και 8 χρόνια από την κρίση, τα μέτρα, τα μνημόνια και τώρα έρχεται αντιμέτωπος με ένα αβάσταχτο πακέτο, με μείωση του αφορολόγητου, με περικοπές στις συντάξεις, με επέκταση των ιδιωτικοποιήσεων, που ουσιαστικά αφορούν ένα νέο πρόγραμμα, ένα 4ο μνημόνιο.
Το παραμύθι των αντιμέτρων δεν πείθει κανέναν. Ούτε το λαό, ούτε καν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που για τους δικούς τους λόγους λένε ότι δεν αντισταθμίζονται οι νέες τεράστιες απώλειες.
Ακόμη κι αν δεχτούμε πως μέτρα και αντίμετρα έχουν μηδενικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα -που δεν ισχύει φυσικά- αυτό αφορά κυρίως τη στήριξη του κεφαλαίου, είτε με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρηματικών ομίλων είτε με την επιδότηση του μισθολογικού τους κόστους, δηλαδή με κρατικό χρήμα που θα δίνεται σε κάποιους ομίλους για να προσλαμβάνουν φτηνούς και αναλώσιμους εργαζόμενους, τους οποίους μάλιστα θα μπορούν να απολύουν μετά από 6 μήνες.
Όσον αφορά τα λαϊκά στρώματα, τα λεγόμενα αντίμετρα το πολύ πολύ να οδηγήσουν σε μια νέα αφαίμαξη μισθωτών και αυτοαπασχολουμένων, προκειμένου να δοθούν κάποια ψίχουλα στην πιο ακραία φτώχεια που θα αυξηθεί εξαιτίας της κυβερνητικής και ευρωενωσιακής πολιτικής.
Και ενώ τα αντιλαϊκά μέτρα είναι δεδομένα, τα όποια αντίμετρα θα εφαρμόζονται μόνο στο βαθμό που επιτευχθεί δημοσιονομικό πλεόνασμα πάνω από το στόχο του 3,5%. Προϋπόθεση εφαρμογής τους είναι η συνέχιση, η κλιμάκωση της επίθεσης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει τα Εργασιακά σαν μεγάλη επιτυχία της διαπραγμάτευσης. Όμως:
Κουβέντα δεν λέει για την επαναφορά του κατώτατου μισθού που το είχε και σημαία του.
Κουβέντα για την κατάργηση της απαράδεκτης διάκρισης σε βάρος των νέων εργαζομένων.
Κουβέντα για την κατάργηση όλου αυτού του νομοθετικού πλαισίου που έπληξε τη δυνατότητα των εργαζομένων να διεκδικούν κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, ενώ έχουν γενικευτεί οι επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις.
Κουβέντα για την επαναφορά της υποχρεωτικότητας των συμβάσεων, που θα δεσμεύει την εργοδοσία στην εφαρμογή τους.
Δεν θα κουραστούμε να το λέμε: Η κυβέρνηση της "πρώτης φοράς αριστερά" έφτασε στο σημείο να προσφέρει κάλυψη στην ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ στη Συρία.
Μετά την πρόσκληση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, μετά τη στήριξη όλων των επιθετικών ΝΑΤΟικών αποφάσεων, μετά τις συμφωνίες υπουργών στις ΗΠΑ για επέκταση των στρατιωτικών της βάσεων στην Ελλάδα, όπως της Σούδα, έφτασαν στο σημείο να κομπάζουν ξανά για τη γεωστρατηγική -λέει- αναβάθμιση της Ελλάδας!
Από πού κι ως πού υπηρετεί τις αμυντικές ανάγκες της χώρας η παρουσία ελληνικού στρατού στο Κόσσοβο, στο Αφγανιστάν, στην Αφρική και αλλού, όπου λέει το ΝΑΤΟ;
Η σημερινή κυβέρνηση αποδεικνύει καθημερινά, για πολλοστή φορά, ότι δεν έχει κανένα φραγμό, καμιά αναστολή, προκειμένου να στηρίξει τους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, προς όφελος όχι φυσικά της ειρήνης, της φιλίας των λαών κλπ.
Ο ελληνικός λαός, όπως και οι λαοί γειτονικών χωρών, πρέπει να διεκδικήσει την απεμπλοκή της Ελλάδας από τον πόλεμο, τις επεμβάσεις, το κλείσιμο των ΝΑΤΟικών βάσεων, της Σούδας, την επιστροφή των Ελλήνων στρατιωτών από τις αποστολές εκτός συνόρων, από το πλιάτσικο του κεφαλαίου που γίνεται στην ευρύτερη περιοχή.
Ο ΣΥΡΙΖΑ προσφέρει πολύτιμες, ανεκτίμητες υπηρεσίες στο σύστημα. Γιατί με την παραπλάνηση, με το καρότο, με την ταμπέλα της δήθεν προόδου -όσο κι αν αυτό άρχισε να ξεφτίζει πλέον- ως ένα βαθμό πέτυχε να περάσει σκληρά μέτρα και πάνω από όλα να περάσει αντιλήψεις και ιδέες βαθιά αντιδραστικές σε κόσμο που τον ακολούθησε.
Και εδώ βρίσκεται και η δύσκολη θέση της ΝΔ. Γιατί πρέπει να αντιπολιτευτεί μια κυβέρνηση που αποδείχτηκε πιο ικανή να περνάει πολιτικές για τις οποίες η ΝΔ είχε παραδοσιακά την πρωτοκαθεδρία. Μάλιστα, βλέπει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να παίρνει τα εύσημα από τους Ευρωενωσιακούς και ΝΑΤΟικούς εταίρους, από τον ΣΕΒ, για τις επιδόσεις της στο αντιλαϊκό έργο.
Ο ελληνικός λαός πρέπει να βγάλει εδώ και τώρα τα συμπεράσματά του.
Και οι δύο -κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση- εξωραΐζουν την ΕΕ σε μια περίοδο που ξεθωριάζουν τα παλιά συνθήματα και των δύο, αλλά και των άλλων κομμάτων, για την πολυδιαφημιζόμενη "ευρωπαϊκή αλληλεγγύη", τη "σύγκλιση" και τη "συνοχή".
Όμως τα μέτρα των μνημονίων είναι ενταγμένα στη στρατηγική της ΕΕ για ενίσχυση του ανταγωνισμού των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων της Ευρώπης, γι' αυτό και γενικά ισχύουν σε όλες τις χώρες της ΕΕ, και στις χώρες του Νότου, που τους έχει περί πολλού ο κ. Τσίπρας, και ανεξαρτήτως μνημονίου.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως κάθε συμμαχία καπιταλιστικών κρατών, είναι μια λυκοσυμμαχία που, είτε επικρατούν μέσα σε αυτήν η Γερμανία και οι δορυφόροι της είτε άλλες συμμαχίες και άξονες, θα παραμένει εχθρός των εργαζομένων και των λαών.
Φίλες και φίλοι,
Το δίπολο ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθούν να δημιουργήσουν τους βολεύει. Έπαιξαν και πόνταραν αρκετά για να περάσουν τα αντιλαϊκά σχέδιά τους με μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και τη γρήγορη μετάλλαξή του από απλό οπορτουνιστικό σε ένα νέο σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό μόρφωμα που πήρε τη θέση του ΠΑΣΟΚ, ακολουθώντας την πολιτική των τελευταίων χρόνων του ΠΑΣΟΚ.
Ετοιμάζουν βέβαια και τις εναλλακτικές τους λύσεις, με τη ΝΔ, την προσπάθεια αναστύλωσης μιας ξεπερασμένης κεντροαριστεράς, με κυβερνήσεις συνεργασίας με διάφορες φτερούγες.
Αυτός μπορεί να είναι ο πολιτικός σχεδιασμός της άρχουσας τάξης για την προώθηση, την υλοποίηση της στρατηγικής της.
Κι αυτόν το σχεδιασμό μόνο ο ελληνικός λαός, οι εργάτες, άλλοι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και ημιαπασχολούμενοι, οι φτωχοί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι ΕΒΕ μπορούν να ανατρέψουν αν ακολουθήσουν τη δική τους στρατηγική που βρίσκεται στον αντίποδα της αστικής στρατηγικής, μέχρι να απαλλαγούν από όλους αυτούς οριστικά.
Αυτή η στρατηγική, που βρίσκεται στον αντίποδα της στρατηγικής της αστικής τάξης και υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα, την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, ταυτίζεται με τη στρατηγική πρόταση του ΚΚΕ, τη μόνη που ανοίγει ευνοϊκό δρόμο για το λαό.
Οι προτάσεις όλων των άλλων, ακόμα και των αντιπολιτευομένων και εμφανιζόμενων ως αριστερών και προοδευτικών, ως επαναστατών, επί της ουσίας, δεν θίγουν τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ, συνολικά στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Δεν θίγουν την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, την ανάπτυξη με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος. Δεν αγγίζουν δηλαδή στο ελάχιστο τις πραγματικές αιτίες των λαϊκών προβλημάτων. Μπορεί πάντα να μην το ομολογούν ανοιχτά, για να μπερδεύουν, αλλά οι προτάσεις τους, το πρόγραμμά τους, είναι πρόταση συμμετοχής, με τον έναν ή άλλον τρόπο, σε κυβέρνηση καπιταλιστικής διαχείρισης.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται να κατανοηθεί η ανάγκη η εργατική τάξη να παλέψει ενωμένη και σε συμμαχία με τα καταπιεσμένα λαϊκά στρώματα για το σοσιαλισμό, ενάντια στον κοινό εχθρό, τα μονοπώλια, τον καπιταλισμό, τις διεθνείς τους συμμαχίες.
Φίλοι και φίλες,
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το ΚΚΕ ποτέ δεν έβγαλε από το πρόγραμμά του το σοσιαλισμό. Ούτε μέσα στη δικτατορία. Το ΚΚΕ σωστά διαμόρφωνε κατεύθυνση και πλαίσιο συσπείρωσης για την ανάπτυξη της εργατικής - λαϊκής πάλης, με στόχο την ανατροπή της δικτατορίας, την κατάργηση των νόμων της μετεμφυλιοπολεμικής περιόδου, τη νομιμοποίησή του, τις συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες.
Το βασικό πρόβλημα, όμως, συνίστατο στο γεγονός ότι παρεμβάλλοντας ένα ενδιάμεσο πολιτικό στάδιο, που θεωρούσε ότι άνοιγε το δρόμο προς το σοσιαλισμό, αποσπούσε την πάλη κατά της δικτατορίας από την πάλη για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, από την πάλη για το σοσιαλισμό.
Η στρατηγική αυτή οδηγούσε στην επιδίωξη πολιτικής συνεργασίας με κοινό πρόγραμμα ή γύρω από μερικότερους (μίνιμουμ) στόχους με άλλες αστικές πολιτικές δυνάμεις ή με δυνάμεις του ρεφορμισμού και του οπορτουνισμού, με βάση την τότε αντίληψη για τη λεγόμενη μεταβατική πολιτική εξουσία ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό και ως προθάλαμο της μετάβασης, τη διαμόρφωση μιας αστικής δημοκρατικής κυβέρνησης.
Βέβαια, υποστηρίζοντας την ανάγκη να συνδεθεί η αντιδικτατορική πάλη με το συνολικό αγώνα κατά της αστικής εξουσίας δεν σημαίνει ότι υποστηρίζουμε ότι το ΚΚΕ, με τον αγώνα του, θα καθόριζε απαραίτητα αυτή την εξέλιξη. Άλλωστε, εγχώριες και ξένες, σύμμαχες μεταξύ τους, αστικές δυνάμεις επεξεργάζονταν την επάνοδο στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Ωστόσο, όμως, η ένταξη της αντιδικτατορικής πάλης σε μια επεξεργασμένη επαναστατική στρατηγική εκ μέρους του Κόμματος αναμφίβολα θα συνέβαλε σε ταχύτερη ιδεολογική - πολιτική ωρίμανσή του, θα συνέβαλε στην αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική γραμμή παρέμβασής του στο εργατικό συνδικαλιστικό και γενικότερα στο λαϊκό κίνημα μετά την πτώση της δικτατορίας, στους όρους αντιμετώπισης της ανερχόμενης σοσιαλδημοκρατίας μέσω του ΠΑΣΟΚ, του ρεφορμισμού και κάθε νέας μορφής οπορτουνισμού στη συνέχεια.
Η συνεργασία του ΚΚΕ με άλλες αστικές ή οπορτουνιστικές πολιτικές δυνάμεις οδηγεί εκ των πραγμάτων σε απομάκρυνση από τον διακηρυγμένο σοσιαλιστικό στόχο, αλλά και σε επιζήμιους συμβιβασμούς για το λαό, με αρνητικές συνέπειες και στην τρέχουσα, καθημερινή πάλη.
Όλα αυτά έχουν επιβεβαιωθεί και στην Ελλάδα και παγκόσμια, σε όλο τον 20ό αιώνα και στις δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα, μέχρι τις μέρες μας δηλαδή. Και δεν υπάρχει ούτε μία εξαίρεση στον κανόνα.
Η πιο τελευταία απόδειξη προκύπτει από την εμπειρία του Κόμματος από τη συγκρότηση του "Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου" το 1989, με την γνωστή αρνητική κατάληξη.
Η εμπειρία είναι διεθνής. Τα ΚΚ Γαλλίας και Ιταλίας συμμετείχαν σε κυβερνήσεις που βομβάρδισαν τη Γιουγκοσλαβία. Στην Κύπρο επίσης υπήρξε σύμπραξη του ΑΚΕΛ με αστικές δυνάμεις σε κυβερνητικό επίπεδο. Μόνο αρνητικά είναι τα συμπεράσματα από όλες αυτές ή άλλες αντίστοιχες επιλογές σε διεθνές επίπεδο.
Συνολικά, το κάθε ΚΚ, και το δικό μας Κόμμα, κρίνεται εκτός των άλλων και από την ικανότητά του να διορθώνει λάθη, αδυναμίες, ελλείψεις, τεκμηριωμένα, αποφασιστικά, όσο γίνεται πιο έγκαιρα και με συλλογικές διαδικασίες. Σε αντίθετη περίπτωση τα λάθη γίνονται καθοριστικά στην έκβαση της ταξικής πάλης.
Το ΚΚΕ έχει εμπλουτίσει το σύγχρονο Πρόγραμμά του με τη ζώσα πείρα του παρελθόντος, της Ιστορίας του και της Ιστορίας του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Χάρη σε αυτά τα συμπεράσματα το ΚΚΕ μπόρεσε να κρίνει τον αστικό χαρακτήρα των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ από το Φλεβάρη του 2015 και δεν έπεσε στην παγίδα συμμετοχής ή στήριξης, αλλά ούτε και της ανοχής της ονομαζόμενης "αριστερής κυβέρνησης".
Η ζωή δικαίωσε το ΚΚΕ και όχι όσους το αμφισβητούσαν.
Η συγγραφή της Ιστορίας του Κόμματος, για όλες τις περιόδους, όσο και για την περίοδο που εξετάζουμε σήμερα που αφορά την επταετία 1967-1974, σε κάθε περίπτωση έχει ταξική αφετηρία και περιεχόμενο. Διερευνούμε την επίδραση του Κόμματος στην εξέλιξη της ταξικής πάλης, με κριτήριο την κατεύθυνσή της προς το στόχο της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Και η μελέτη της πείρας της περιόδου εκείνης μάς εξοπλίζει με σημαντικά συμπεράσματα, διαχρονικά αναγκαία για κάθε Κομμουνιστικό Κόμμα, ως Κόμμα της επαναστατικής ανατροπής, ως Κόμμα παντός καιρού.
Πρώτο: Η αυτοτελής ιδεολογική - πολιτική δράση του Κόμματος σε οποιεσδήποτε συνθήκες που σημαίνει ότι δεν περιορίζει το Πρόγραμμά του. Η αυτοτελής θεωρητική δουλειά του. Η έγκαιρη με επιστημονικά κριτήρια και δεδομένα διαλεκτική - υλιστική ανάλυση των εσωτερικών και διεθνών οικονομικών εξελίξεων καθώς και της επίδρασης που ασκούν στις κοινωνικές δυνάμεις, αλλά και των προσαρμογών που προκαλούν στο εποικοδόμημα.
Δεύτερο: Η καθυστέρηση ή τα λάθη σε θεωρητικό επίπεδο οδηγούν σε λάθη στρατηγικής. Κι αυτό ανεξάρτητα από τη γενική αποδοχή της διακήρυξης του σοσιαλισμού, ανεξάρτητα από την όποια επαναστατική διάθεση και στάση της ηγεσίας του Κόμματος, ανεξάρτητα από τα χαρακτηριστικά της ταξικότητας που μπορεί να έχει και να διατηρεί ένα Κόμμα.
Τρίτο: Το Κόμμα πρέπει να έχει στο επίκεντρο της προσοχής του, να προφυλάσσεται, να μην αιφνιδιάζεται από τις όποιες εξελίξεις, να αντέχει στις ανηφόρες και τις κατηφόρες.
Να μπορεί να αντέχει σε μη επαναστατικές συνθήκες, οπότε οι πιέσεις είναι ασύγκριτα μεγαλύτερες για να "βάλει νερό στο κρασί του", να απεμπολήσει διακηρυγμένους στόχους, να διολισθήσει σε υποτιθέμενα πιο βατά μονοπάτια, να προσαρμοστεί στην αστική νομιμότητα, γεγονός που έχει και ως νομοτελειακό αποτέλεσμα τη διαμόρφωση λεγκαλιστικών αυταπατών. Να μην υποστέλλει ποτέ τη σημαία της πάλης κατά του οπορτουνισμού, ο οποίος σαν τη Λερναία Ύδρα πετά τα δηλητηριώδη κεφάλια του παντού και πάντα.
Τέταρτο: Να διαφυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού η οργανωτική αυτοτέλεια του ΚΚ σε όλες τις συνθήκες, νόμιμης - ημιπαράνομης ή παράνομης δράσης, άτυπης ή πιο συγκροτημένης συμμαχίας της εργατικής τάξης με λαϊκές δυνάμεις. Αναγκαιότητα της πάλης και για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των λαϊκών δυνάμεων είναι και η δράση για την ντε φάκτο κατοχύρωση της ανοιχτής δημόσιας δράσης του Κόμματος, όταν βρίσκεται σε συνθήκες ολικής ή μερικής κρατικής απαγόρευσης.
Πέμπτο: Να υπάρχουν και συνεχώς να δημιουργούνται καινούργιες Κομματικές Οργανώσεις Βάσης κυρίως μέσα στους τόπους δουλειάς, στα εργοστάσια, όπου χτυπά η καρδιά της εργατικής τάξης, σε όλους τους βιομηχανικούς κλάδους, σε βασικές υποδομές, στα εμπορικά κέντρα, στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στις σχολές, στις εργατογειτονιές των μεγάλων πόλεων, στις κωμοπόλεις και τα χωριά. Είναι απαραίτητο η οργανωτική συγκρότηση του ΚΚΕ να στηρίζεται στην εργατική τάξη, να υπάρχουν ΚΟΒ και ενδιάμεσα καθοδηγητικά όργανα σε κάθε περίπτωση, εξασφαλίζοντας ακόμα και σε συνθήκες παρανομίας ή εμποδίων εκ μέρους των κατασταλτικών μηχανισμών την περιφρούρηση, αλλά και την εξασφάλιση -με την απαραίτητη ευελιξία- της λειτουργίας τους.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Με τις αποφάσεις του 20ού Συνεδρίου όλο το Κόμμα, η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας, μπορούμε και πρέπει να πάρουμε όλα εκείνα τα συνδυασμένα μέτρα για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στην αποστολή μας, να ηγηθούμε της πάλης της εργατικής τάξης, για την κοινωνική συμμαχία, στον αγώνα για την κατάκτηση της εξουσίας.
Προτείνουμε στο λαό και τη νεολαία τη συγκρότηση της Κοινωνικής Συμμαχίας, στην πάλη ενάντια στα μονοπώλια, τον καπιταλισμό, έτσι ώστε να έρθει η εργατική τάξη στην εξουσία, να κοινωνικοποιήσει τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, να αποδεσμεύσει τη χώρα από ΕΕ και ΝΑΤΟ, να διαγράψει μονομερώς το χρέος, να αποσυρθεί από στρατιωτικο-πολιτικές επεμβάσεις, από ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Προχωράμε με αποφασιστικότητα, γνώση, πείρα, θέληση. Πολύτιμο στήριγμά μας η νέα βάρδια του Κόμματος, η ηρωική Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας.
Μαζί οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες με την τεράστια πείρα, την ανιδιοτέλεια, που με τη στάση τους διαπαιδαγωγούν τις νεότερες γενιές, αποτελούν παράδειγμα για όλους μας, αναγνωρίζεται η προσφορά τους ευρύτερα από τους απλούς ανθρώπους όλης της χώρας και διεθνώς.
Σύντροφοι και συντρόφισσες που έδωσαν και δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους ιδιαίτερα τα τελευταία 25 χρόνια για να ανασυγκροτηθεί το ΚΚΕ, να προχωρήσει η λαϊκή πάλη, να ανακουφιστεί ο λαός.
Καταφέραμε με τη συμβολή όλων να αντέξουμε στις θύελλες, να αναπτύξουμε τις επεξεργασίες μας, να μελετήσουμε πρωτοπόρα ζητήματα της στρατηγικής μας, να ανδρωθεί το Κόμμα.
Συνεχίζουμε όλοι και όλες μαζί, δυναμικά, κάθε μέρα, κάθε ώρα, ο καθένας και η καθεμιά από το μετερίζι του».
Η παρουσίαση της έκδοσης «Δικτατορία 1967 - 1974» από τον Μάκη Μαΐλη
Το βιβλίο «Δικτατορία 1967-1974», το οποίο επιμελήθηκε το Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», παρουσίασε ο Μάκης Μαΐλης, μέλος της ΚΕ.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με αφιέρωμα σε τραγούδια του αντιδικτατορικού αγώνα που επιμελήθηκε και παρουσίασε η Λαϊκή Ορχήστρα της ΚΝΕ.
Στην αρχή ακούστηκαν τραγούδια του Μάνου Λοίζου. Στη συνέχεια, παρουσιάστηκαν τραγούδια που μελοποιήθηκαν από το Μίκη Θεοδωράκη κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και πιο συγκεκριμένα από τους κύκλους «Τα τραγούδια του Αντρέα», «Τα τραγούδια του αγώνα» και «18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» σε ποίηση Μ. Θεοδωράκη και Γιάννη Ρίτσου.
Το αφιέρωμα ολοκληρώθηκε με τραγούδια που έγραψαν, μελοποίησαν και τραγούδησαν νεολαίοι αγωνιστές της ΚΝΕ ενάντια στη δικτατορία, ανάμεσά τους «Ο ύμνος της Αντι - ΕΦΕΕ», «Εϊ οικοδόμοι», «Εβίβα Λιμπερτά». Όπως ειπώθηκε εισαγωγικά:
«Στις 5 Σεπτέμβρη του 1973 στο σταθμό «Φωνή της Αλήθειας» φτάνουν με κόπους και προφυλάξεις τα τραγούδια. Αναφέρουν χαρακτηριστικά οι εκφωνητές:
"Τούτες τις μέρες έφτασε στα χέρια μας μια λιλιπούτεια ταινία μαγνητοφώνου, τυλιγμένη σ' ένα χιλιοτσαλακωμένο χαρτί. Το περιτύλιγμα της ταινίας ήταν μαζί και γράμμα. Σας το διαβάζουμε.
Αγαπητή Φωνή της Αλήθειας. Στη μικρή αυτή ταινία που σου στέλνουμε, μαζί με τους θερμούς αδερφικούς, επαναστατικούς μας χαιρετισμούς, είναι ηχογραφημένα και 6 τραγούδια. Στίχοι, μουσική και εκτέλεση είναι όλα έργο δικό μας: Των νέων αγωνιστών - μελών της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας.
Σε παρακαλούμε να τα μεταδώσεις, να τ' ακούσουν οι ακροατές σου. Κι' ελπίζουμε να τους αρέσουν. Πολύτιμη βοήθεια θα 'ταν για μας η κρίση τους, η γνώμη τους"».
Η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιά ήταν όταν ανέβηκε να τραγουδήσει στη σκηνή ο Σταύρος Σκουρτόπουλος, εξόριστος επί χούντας στο Λακί και τα Γιούρα. Στο Λακί συμμετείχε σε συγκρότημα που ήταν από τους βασικούς τραγουδιστές και μετά τη δικτατορία συνέχισε στο συγκρότημα «Ταμπούρι».
