Π.Α.ΜΕ: Όλες και Όλοι στο Συλλαλητήριο 9 Νοέμβρη στις 18.30 στο Σύνταγμα

Η επιστροφή των τεχνικών κλιμακίων της Ευρωζώνης και του ΔΝΤ αλλά και το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού, σημαίνουν νέα μέτρα εις βάρος της εργατικής λαϊκής οικογένειας.

Οι «εκκρεμότητες» της τρίτης «αξιολόγησης» έχουν ως πυρήνα τα νέα χτυπήματα στα “εργασιακά” με νέες μειώσεις σε συντάξεις και κοινωνικές παροχές, νέα εμπόδια στην κήρυξη εργατικών απεργιών, την έναρξη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για τα «κόκκινα» δάνεια στις τράπεζες, την πορεία της αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρεών του Δημοσίου σε ιδιώτες.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την απόλυτη στήριξη των άλλων αστικών κομμάτων, όπως της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, προετοιμάζεται να δώσει ένα ακόμα σημαντικό πλήγμα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα με το χτύπημα της οργάνωσης των εργατικών αγώνων, στη συλλογική πάλη και του δικαιώματος στην απεργία. Προσπαθεί να φυλάξει τα νώτα της, διότι γνωρίζει πως ότι η "δίκαιη ανάπτυξη" που προωθεί και υπερασπίζεται σημαίνει παραπέρα επίθεση στη ζωή της εργατικής-λαϊκής οικογένειας με επιπλέον κατάργηση δικαιωμάτων και κατακτήσεων.

Την ίδια στιγμή πρόκληση για τον εργαζόμενο λαό αποτελεί η επίσκεψη Τσίπρα στις ΗΠΑ καθώς εμπλέκει τη χώρα σε θανάσιμους ιμπεριαλιστικούς κινδύνους, φέρνοντας μέτρα «φωτιά» για το λαό. Η χώρα μας εμπλέκεται πιο ενεργά στα επικίνδυνα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων.

Οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται σε νέες σκληρές θυσίες για να εκπληρώνονται οι «συμβατικές υποχρεώσεις» της χώρας σε εξοπλιστικές δαπάνες. Ο εκσυγχρονισμός των «F-16», για τον οποίο θα δαπανηθούν 2,4 δισ. ευρώ, ομολογείται ότι υπηρετεί την αναβάθμιση της επιχειρησιακής ικανότητας του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι δεσμεύσεις για αναβάθμιση της βάσης της Σούδας.

Η διάθεση του 2% του ΑΕΠ για εξοπλισμούς στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ και οι νέες συμφωνίες δισ. ευρώ στην αμερικανική πολεμική βιομηχανία, με αιχμή την αναβάθμιση του στόλου των F16, προστίθενται πάνω στα 3 δις ευρώ που πηγαίνουν κάθε χρόνο σε νατοϊκούς εξοπλισμούς, ασκήσεις και αποστολές την ίδια στιγμή που πετσοκόβονται κονδύλια σε σχολεία, νοσοκομεία, συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα.

Απαντάμε και κλιμακώνουμε την πάλη μας με μαζικά συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ, στις 9 Νοέμβρη, στην Αθήνα και στις άλλες πόλεις.

Καλούμε σε αποφάσεις συμμετοχής τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων, της νεολαίας, των συνταξιούχων, των λαϊκών στρωμάτων.

Με οδηγό την πείρα από την επίθεση που δεχόμαστε καθημερινά στους χώρους δουλειάς, τη νέα φοροεπιδρομή, την εμπορευματοποίηση της Υγείας και της Παιδείας, τη θηλιά των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων σε κάθε εργατικό-λαϊκό σπίτι, να οργανώσουμε την άνοδο των αγώνων για την αντεπίθεση.

Διεκδικούμε:

ΥΠΟΓΡΑΦΗ Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης και επαναφορά με νόμο στα 751 ευρώ για όσους αμείβονται με το βασικό μισθό, ως ελάχιστη βάση για αυξήσεις στους κατώτατους μισθούς. Κατώτερο μεροκάματο στα 33,57 ευρώ.

Να καταργηθεί με νόμο το αίσχος των άθλιων μισθών πείνας, των 586 και 511 ευρώ και κανένας εργαζόμενος να μη βρίσκεται κάτω από τα 751 ευρώ.

Επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων.

Να καταργηθούν άμεσα όλοι οι αντεργατικοί νόμοι που τσακίζουν τις Συλλογικές Συμβάσεις. Καθολική ισχύς και υποχρεωτικότητα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό.

Όχι στις αντεργατικές αλλαγές που αλυσοδένουν την λειτουργία των συνδικάτων, που εμποδίζουν την προκήρυξη απεργιών και την ανάπτυξη αγώνων των εργαζόμενων, τις εργατικές διεκδικήσεις.

Αφορολόγητο ατομικό όριο 20.000 ευρώ, προσαυξανόμενο 5.000 ευρώ για κάθε παιδί. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και όλων των χαρατσιών.

Απαγόρευση πλειστηριασμών για την εργατική - λαϊκή οικογένεια.

Καμιά συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους. Καμία εμπλοκή στα σφαγεία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Άμεση απεμπλοκή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων από όλες τις επιχειρήσεις, έξω από τα σύνορα.

Να κλείσουν όλες οι ξένες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο και τα Βαλκάνια.

Λέμε όχι στις πολεμικές δαπάνες των Νατοϊκών πολεμικών σχεδιασμών. Διεκδικούμε δαπάνες για κάλυψη των αναγκών της εργατικής, λαϊκής οικογένειας.

Π.Α.ΜΕ

Οι προσυγκεντρώσεις για το συλλαλητήριο 9 Νοέμβρη. 

Οι προσυγκεντρώσεις για το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στις 9 Νοέμβρη, στις 6.30μ.μ., στο Σύνταγμα, θα πραγματοποιηθούν όλεςστις 6μ.μ., στα εξής σημεία:

Πλατεία Κάνιγγος: Εργατικά σωματεία και επιτροπές αγώνα του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα της Αττικής

Πλατεία Ομονοίας: Ενώσεις και σύλλογοι αυτοαπασχολουμένων,Σύλλογοι συνταξιούχων, σύλλογοι γυναικών της ΟΓΕ και άλλοι μαζικοί φορείς από τους δήμους της Δυτικής Αθήνας, της Ανατολικής Αθήνας, του δήμου Αθήνας και του Γαλατσίου, του Βορείου Τομέα της Αθήνας, των δήμων του Λαυρίου και της περιοχής των Μεσογείων, των δήμων του Θριασίου και της Μεγαρίδας.

Πλατεία Μοναστηρακίου: Η ΟΒΣΑ, κλαδικά σωματεία ΕΒΕ και ο Σύλλογος Επαγγελματιών της Α’ Αθήνας. Ενώσεις και σύλλογοι αυτοαπασχολουμένων,σύλλογοι συνταξιούχων, σύλλογοι γυναικών της ΟΓΕ και άλλοι μαζικοί φορείς από τους δήμους του Πειραιά και του Νότιου τομέα της Αθήνας.

Προπύλαια: Φοιτητικοί και σπουδαστικοί σύλλογοι.

Π.Α.ΜΕ

Read More »

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ: «Ιt's not personal.. It's strictly business»

Για ακόμα μια φορά, την Κυριακή το απόγευμα, γίναμε μάρτυρες βανδαλισμών, με αφορμή το ποδόσφαιρο. Η ΠΑΕ του ΕΦΟΠ – ΛΗΣΤΗ Βαγγέλη Μαρινάκη (που καμία σχέση δεν έχει με την ομάδα που ιδρύθηκε στον Πειραιά το 1925, ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ), «υποδέχθηκε» την ΠΑΕ του ΚΑΠΙΤΑ – ΛΗΣΤΗ Ιβάν Σαββίδη (που καμία σχέση δεν έχει με την ομάδα που ιδρύθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1926, τον ΠΑΟΚ), στο Φάληρο, στο στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης».

Κάμποση ώρα πριν την έναρξη της αναμέτρησης, φερόμενοι οργανωμένοι οπαδοί της ΠΑΕ του ΕΦΟΠ – ΛΗΣΤΗ Βαγγέλη Μαρινάκη, έκαναν επίθεση στα γραφεία της εφημερίδας «ΕΘΝΟΣ», ιδιοκτησία του ΚΑΠΙΤΑ – ΛΗΣΤΗ Ιβάν Σαββίδη. Από εκείνη την ώρα πολλά έχουν ειπωθεί – σχολιαστεί, δυστυχώς από ανθρώπους του μόχθου όπου καμία σχέση με τα πλούτοι αυτών των δύο, χωρίς να έχει γραφτεί ακόμα η αλήθεια από κανέναν τους. Κατά την άποψη μου, αυτά όλα δεν έχουν καμία σχέση ούτε με τον συγκεκριμένο αγώνα, ούτε με κάποια προσωπική κόντρα αυτών των δύο. Στην γλώσσα τους αυτό σημαίνει απλά «υγιείς ανταγωνισμός» ή αλλιώς, στην «ξύλινη» δικιά μας γλώσσα ενδοαστικές αντιθέσεις. Πρόσφατα οι δύο τους είχαν «διασταυρώσει τα ξίφη τους», στον πλειστηριασμό του ΔΟΛ, όπου νικητής αναδείχτηκε ο ΕΦΟΠ – ΛΗΣΤΗΣ Μαρινάκης, με τον δεύτερο να μένει «παραπονεμένος», πράγμα που λίγο μας αφορά, μιας και οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ καμία τύχη δεν θα είχαν και με διαφορετικό αποτέλεσμα..

Φυσικά το «παιχνίδι» έχει και άλλους «παίχτες». Σε αυτές τις αντιθέσεις εδώ συγκεκριμένα στην χώρα μας εμπλέκονται και άλλοι ΚΑΠΙΤΑ – ΛΗΣΤΕΣ / ΕΦΟΠ – ΛΗΣΤΕΣ, όπου θέλουν να έχουν μερίδιο, και μάλιστα μεγάλο, από την «πίτα» της αγοράς. Ένας από αυτούς είναι ο ΚΑΠΙΤΑ – ΛΗΣΤΗΣ Δημήτρης Μελισσανίδης, όπου παρά τις όποιες παρτίδες του με την παρανομία και την φυλακή στον παρελθόν, ξανά εμφανίζεται στην χώρα μας ως «σοβαρός, επιτυχημένος, ΑΥΤΟΔΗΜΙΟΥΡΓΗΤΟΣ και νομιμόφρον επιχειρηματίας», αγοράζει τον ΟΠΑΠ και φυσικά μια ΠΑΕ (όπου καμία σχέση δεν έχει με την ομάδα όπου ιδρύθηκε το 1924, την ΑΕΚ), απλά και μόνο για να έχει και αυτός έναν μικρό στρατό οργανωμένων οπαδών, έτσι ώστε να μπορεί να κάνει και αυτός τους «επιχειρηματικούς ελιγμούς» του, χωρίς μεγάλες ενοχλήσεις. Την «ποδοσφαιρική» παρέα την κλίνει ο ΕΦΟΠ – ΛΗΣΤΗΣ Γιάννης Αλαφούζος, ιδιοκτήτης και αυτός κάποιας ΠΑΕ (όπου καμία σχέση δεν έχει με την ομάδα όπου ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1908, τον ΠΑΟ), όπου και αυτός, πέρα από τις διάφορες «παρατυπίες» του κατά καιρούς, παραμένει ένας σοβαρός και σημαντικός διεκδικητής του μεγάλου κομματιού της « επιχειρηματικής πίτας»..

Τα επεισόδια λοιπόν που βλέπουμε και στα γήπεδα ποδοσφαίρου, από συγκεκριμένες ομάδες οπαδών, με συγκεκριμένες κατευθύνσεις από τους ιδιοκτήτες των ΠΑΕ, σε συγκεκριμένους αγώνες, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μεταξύ τους επίδειξη δύναμης και ανταγωνισμού, με απώτερο σκοπό του καθενός, η εξασφάλιση ενός μακροχρόνιου αυξανόμενου κέρδους, σε βάρος πάντοτε της υπόλοιπης κοινωνίας. Δεν έχουν λοιπόν κάποια προσωπική παρεξήγηση, καμία προσωπική εμπάθεια (ίσα – ισά που κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσαν να είναι και κολλητοί καθώς συμφωνούν ιδεολογικά, πολιτικά και κοινωνικά σε πολλά ζητήματα), όλο αυτό είναι απλά μέρος της «δουλειάς τους». Η κινητήρια δύναμη όλου αυτού του κακού? Όπως γράφω και παραπάνω, η εξασφάλιση του μέγιστου συνεχόμενου καπιταλιστικού κέρδους. Κάποιοι συνεχίζουν να μιλούν αόριστα για «μαφίες», «μαφιόζους», κλπ. Αλήθεια οι «μαφιόζοι» τι είναι; Μα φυσικά «επιχειρηματίες», ΚΑΠΙΤΑ – ΛΗΣΤΕΣ, όπου με την ανοχή του αστικού κράτους, ιδρύουν και διαχειρίζονται διάφορες κερδοφόρες επιχειρήσεις, νόμιμες ή μη, προς δικό τους οικονομικό όφελος. Όταν εμφανιστούν άλλοι όμοιοι τους, τότε ξεκινά ένας κακός χαμός, πόλεμος στην κυριολεξία, με τους μεν να προσπαθούν να διατηρήσουν τα όσα ήδη έχουν τουλάχιστον, με το όποιο τίμημα, και τους δε που θέλουν να πάρουν την θέση των άλλων τουλάχιστον, με το όποιο τίμημα.

Ενδιάμεσος του κάθε ΚΑΠΙΤΑ – ΛΗΣΤΗ ή κάποιας ομάδας ΚΑΠΙΤΑ – ΛΗΣΤΩΝ, προς τις διάφορες «αρχές» του αστικού κράτους, είναι πάντοτε οι αστοί πολιτικοί. Πολιτικοί όπου συνειδητά, πρώτα απ όλα προπαγανδίζουν την αστική ιδεολογία, τάσσονται υπέρ της ύπαρξης των μισθωτών δούλων και υποτάσσονται στην θέληση και το κέρδος των αφεντικών τους. Οι αστοί πολιτικοί, έχουν και οι ίδιοι αντιθέσεις, αφού, πέρα από την κοινοί τους ιδεολογική πλεύση, ο καθένας, το κάθε διαφορετικό αστικό κόμμα, εξυπηρετεί τα συμφέροντα ή κάποιου συγκεκριμένου ΚΑΠΙΤΑ – ΛΗΣΤΗ, ή κάποια συγκεκριμένης ομάδας ΚΑΠΙΤΑ – ΛΗΣΤΩΝ. Ο μόνος κοινός στόχος όλων αυτών, παρά τις όποιες αντιθέσεις τους είναι ένας, να διατηρείτε στην εξουσία αυτό το απάνθρωπο σύστημα τους, όπου εξαθλιώνει όλο και περισσότερο τους πολλούς εργάτες (μισθωτούς σκλάβους) και κάνει όλο και πιο πλούσιους τους πλούσιους, ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ. Πάντα φορέας υπεράσπισης του ενός ή του άλλου ΚΑΠΙΤΑ – ΛΗΣΤΗ, είναι και η εκκλησία, όπου με τα μεταφυσικά δόγματα της, κρατάει τις μάζες εγκλωβισμένες και καταπιεσμένες γύρω από την αστική ιδεολογία .

Ποια η αντίδραση μας – των εργατών – απέναντι σε όλα αυτά; Καταρχάς θα πρέπει να σταματήσουμε να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας για τα δικά τους συμφέροντα, να γυρίσουμε τις πλάτες στις όποιες φιλοδοξίες των πλουσίων, που σε αυτούς φέρνουν κέρδος και σε εμάς μόνο πόνο. Τεράστιος παράγοντας για την νίκη της εργατικής τάξης είναι η μεταξύ της αλληλεγγύη. Επίσης θα πρέπει να οικοδομήσουμε μια κοινωνική συμμαχία των εργατών και των συμμάχων τους (μικρομεσαίους και φτωχούς αγρότες, κλπ ), όπου ως βασικό της στόχο θα έχει την επαναστατική πάλη για την κατάπνιξη του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος και την οικοδόμηση μιας κοινωνίας χωρίς πλούσιους, χωρίς δηλαδή εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπου, με πραγματική δημοκρατία και ισοτιμία υπέρ των πολλών, αυτήν του Σοσιαλισμού – Κομμουνισμού.

Κόμπα. 

Read More »

Οι «Γελωτοποιοί» της Αστικής Τάξης

Το Σάββατο που μας πέρασε, διάβασα ίσως την πιο χαζή και ανούσια «κριτική» που έχω διαβάσει φέτος, για το ΚΚΕ και τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση, διά πένας Πέτρου Τ(σ)ατσόπουλου, στα «ΝΕΑ»(.gr), με κωδική ονομασία «ΟΙ ΔΕΣΜΩΤΕΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΥ».

Δεν τρέφω την αυταπάτη πως ο Πέτρος είναι αδαής, πως σκέφτεται τόσο «αθώα» έτσι ώστε να φτάνει στο σημείο να κάνει «χρονολογικά καλαμπούρια», παρόμοια με αυτά του μέσου πολίτη της χώρας μας, όπου η αστική τάξη τον κρατά πνευματικά δέσμιο στις επιθυμίες της με την ψευδή αστική προπαγάνδα ( με διαφόρους τρόπους (κύριε Βερέμη και λοιποί αστοί διανοούμενοι)). Η αστική διανόηση που και που, πρέπει να δίνει και προπαγανδιστικά «διασκεδαστικά show», για να μην βαριούνται οι αναγνώστες της, γιατί ως γνωστόν «το πολύ το κυρ ελέησον το βαριέται και ο παπάς».

Ο Πέτρος λοιπόν, ξεκινά το σαββατιάτικο «αριστούργημά» του κάπως έτσι, με ένα «καλαμπουράκι» το οποίο στην συνέχεια το «σοβαρεύει» επικίνδυνα: «Η Οκτωβριανή Επανάσταση έγινε τον Νοέμβριο - και αυτό το σύντομο καλαμπούρι, που συνδέει τόσο πετυχημένα τους κομμουνιστές με τους παλαιοημερολογίτες, μας αποκαλύπτει περισσότερα για τη θρησκευτική φυσιογνωμία του κομμουνιστικού κόμματος από όσα θα ήθελαν ή θα άντεχαν ποτέ οι ίδιοι οι κομμουνιστές να παραδεχτούν.» και συνεχίζει σε έναν έτσι «σοβαρότερο» τόνο: «Για τον μελετητή της Ρωσικής Επανάστασης», γράφει ο Τσάινα Μίεβιλ στον δικό του εκρηκτικό «Οκτώβρη» (Μεταίχμιο, 2017), «κυριολεκτικά εξαρθρώθηκε ο χρόνος. Έως το 1918, στη Ρωσία ίσχυε το Ιουλιανό ημερολόγιο, που σημαίνει δεκατρείς ημέρες πίσω από το νέο Γρηγοριανό ημερολόγιο». Νομίζω λοιπόν πως ο Πέτρος αποφάσισε να το τερματίσει και να μας αφήσει (στην κυριολεξία) άναυδους με τα «πολιτικά» και «ιδεολογικά» του «επιχειρήματα», από τις πρώτες 7 γραμμές του «αριστουργήματος» του. 

Δεν νομίζω πως αξίζει πέρα από αυτό να σχολιάσω κάτι άλλο από το κείμενο, καθώς επαναλαμβάνονται μονότονα όλα αυτά τα συνηθισμένα αστικά «επιχειρήματα» γύρω από «ολοκληρωτικά καθεστώτα», κλπ, με μια διαφορά, προσπαθεί να δώσει στο ΚΚΕ μια μικροαστική μοναχική ξεπερασμένη φύση, καθώς κατά την άποψη του έχει αφήσει την επαναστατική πάλη, πράγμα που του επιτρέπει να συμμετέχει σε διάφορα αστικά δρώμενα, απλά ζει περιχαρακωμένο στις ιδέες και τις απόψεις του, μακριά από την πραγματικότητα και τον κόσμο. Πέτρο, το ΚΚΕ προοδεύει, το ΚΚΕ ειδικά από το 19ο συνέδριο του, δίνει στην κοινωνία πολιτική και ιδεολογική επαναστατική διέξοδο, υπέρ των πολλών, δηλαδή της εργατικής τάξης. Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντήσεις επιτέλους και εσύ (ως γνήσιος αστός διανοούμενος και πολιτικός), είναι το ερώτημα που έθεσε από το 1991 εδώ στην Ελλάδα ο κομμουνιστής αγωνιστής Κώστας Κάππος, «ΑΦΟΥ Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΠΕΘΑΝΕ ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΠΥΡΟΒΟΥΛΟΥΝ;»(1)… 

Μην ξεχνάμε πως ο Πέτρος Τατσόπουλος, είναι και αυτός από τους αστούς διανοούμενος και πολιτικούς, συνεργαζόμενος με διάφορα αστικά κόμματα (ανάλογος τον καιρό), όπου με πάθος υποστηρίζουν την πολιτική της ΕΕ, και την παραμονή της χώρας σε αυτήν, δηλαδή την πολιτική της καπιταλιστικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης (και όχι της Ευρώπης με τον γεωγραφικό όρο, όπως συνηθίζουν να λένε όλοι τους), όπου ένας από τους λόγους ύπαρξης της, είναι και η επιβράδυνση έως και ο εκμηδενισμός, του επαναστατικού κομμουνιστικού εργατικού κινήματος(2). Δεν μου προκαλεί έκπληξη επίσης, το ότι θέλησε να κάνει όλον αυτόν τον χαβαλέ σε ένα μέσο, όπου ανήκει στον εφοπ – ΛΗΣΤΗ Βαγγέλη Μαρινάκη, ο οποίος μας έκανε και αυτός ακόμα πιο σαφές, τι σήμαινε στο «άρθρο» του στα «ΝΕΑ», αυτό το « (..)Ή αν συνέχιζαν την έκδοσή τους αποξενωμένες από το πνεύμα τους και τις αρχές τους, εξαρτώμενες ή εκβιαζόμενες από τον οιονδήποτε ισχυρό (..) »(3)…

Είναι κύριο στοιχείο, ειδικά σε καιρούς παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, η όξυνση της αντικομουνιστικής υστερίας. Η αστική τάξη γνωρίζει πως για να παραμείνει στην εξουσία και να επανέλθει σε κερδοφόρους ρυθμούς, πρέπει πρώτα απ’ όλα να «σκοτώσει» στην συνείδηση των μαζών την κάθε προοδευτική σκέψη και άποψη, όπου πρώτα απ’ όλα προτάσσει τα συμφέροντα των πολλών καταπιεσμένων και όχι των λίγων πλουσίων καταπιεστών. Την δεκαετία του 80 και 90, την εποχή δηλαδή της νίκης της αντεπανάστασης, διάφοροι αστοί διανοούμενοι προσπάθησαν να διατυπώσουν διάφορες απόψεις γύρω από το τέλος της ιστορίας, κλπ, για την παγκόσμια νίκη του καπιταλισμού, με έναν αντιεπιστημονικό τρόπο.

Ο Φράνσις Φουκουγιάμα, έγραψε το 1989 για το «τέλος της ιστορίας». Προσπάθησε να πείσει τις μάζες, προς όφελος της αστικής ιδεολογίας και τάξης, πως πλέον ο καπιταλισμός είχε επικρατήσει παγκοσμίως και πως θα έδινε στους λαούς ειρήνη και δημοκρατία. Αυτή του η άποψη κατέπεσε λίγο καιρό μετά, το 1991 με τον πόλεμο στον κόλπο, και φυσικά με τα όσα διαδραματίστηκαν μετά την νίκη της αντεπανάστασης πρώτα στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και μετέπειτα παγκοσμίως, όπου συνεχίστηκε η πείνα και η καταπίεση για τους πολλούς μισθωτούς σκλάβους και η ευημερία των λίγων πλουσίων.

Το να μιλά σήμερα κάποιος για τα δικαιώματα των πολλών καταπιεσμένων μισθωτών δούλων καλώντας τους να επαναστατήσουν ενάντια στους καταπιεστές τους και να οικοδομήσουν μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, είναι κάτι το «ξεπερασμένο», ακριβώς γιατί οι πλούσιοι όλου του κόσμου τρέμουν μην χάσουν τα πλούτη τους, τα οποία μαζεύουν, ματώνοντας τους μισθωτούς τους σκλάβους καθημερινά…

Τα 100 χρόνια από την μεγάλη Εργατική Σοσιαλιστική Επανάσταση του 1917 δεν τα «γιορτάζουμε» όπως οι αστοί τους διαφόρους μεταφυσικούς αγίους τους, μα τιμάμε τους αγώνες των επαναστατών κομμουνιστικών εργατών οι οποίοι πάλεψαν μέχρι εσχάτων για την ελευθερία τους από τα παράσιτα τους καπιταλιστές, τιμάμε την θυσία κάθε μεγάλου επαναστάτη, ακριβώς γιατί δεν μπορούμε να ξεχάσουμε για ποιον λόγο πέθανε ο Σπάρτακος..

Το μόνο σίγουρο, όσο και να λυσσάνε οι αστοί και τα τσιράκια τους… Αργά ή γρήγορα,  οι μισθωτοί σκλάβοι θα επαναστατήσουν ξανά, και θα οικοδομήσουν μια κοινωνία όπου θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πολλών, χωρίς εκμετάλλευση, και αυτήν την φορά για πάντα…

Κόμπα.

_____________________________________________________________________________________________________________

Πηγές:

1. Κώστας Κάππος, ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ, Μάης 1991.

2. Κώστας Κάππος, «Ολοκληρώσεις Η νέα φάση του ιμπεριαλισμού», « Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΨΕΥΔΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ », σελ. 78 - 81, Εκδ. ΓΝΩΣΕΙΣ 1991.

3. «ΤΑ ΝΕΑ», ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ 19-20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017.

Read More »

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΙΔ. ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΘΗΝΑΣ: Κάλεσμα στην παράσταση διαμαρτυρίας την Πέμπτη 12 Οκτωβρίου, στις 5 μ.μ. στο Υπουργείο Εργασίας

Ο Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας καταγγέλει την προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ να δώσει ένα σημαντικό χτύπημα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Η κυβέρνηση σε συνεργασία με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ μπροστά στο κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης και με την απόλυτη στήριξη των άλλων αστικών κομμάτων όπως της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, οργανώνει χτύπημα στην οργάνωση των εργατικών αγώνων και στο απεργιακό δικαίωμα, ετοιμάζεται να βάλει τους εργατικούς διεκδικητικούς αγώνες στον πάγο. Δε θα τους περάσει!!!

Δεν κάνουμε βήμα πίσω από το κεκτημένο δικαίωμά μας να συζητάμε μέσα στους χώρους δουλειάς, να οργανωνόμαστε, να συμμετέχουμε στις διαδικασίες και στις αποφάσεις των σωματείων, στην καθημερινή διεκδίκηση για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δικαιωμάτων μας. Κανείς εργατοϋπάλληλος μόνος απέναντι στο αστικό κράτος, στην αστική δικαιοσύνη και την εργοδοσία. Για ένα κίνημα μαζικό και ατσαλωμένο από την καθημερινή πάλη μέσα στους χώρους δουλειάς, με σωματεία ζωντανά που θα συμμετέχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, για την υπεράσπιση και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων, με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες μας που δεν χωρούν στην ανάπτυξή τους.

Ο Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας καλεί όλους τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν στη μαζική παράσταση διαμαρτυρίας του ΠΑΜΕ την Πέμπτη 12 Οκτώβρη και ώρα 5 μ.μ. στο Υπουργείο Εργασίας.

Ενημερώνουμε τους συναδέλφους μας, οργανώνουμε την αντίσταση σε κάθε χώρο δουλειάς, προετοιμαζόμαστε για Γενική Απεργία, όταν η κυβέρνηση φέρει τον νέο νόμο για τον περιορισμό των εργατικών ελευθεριών, για την οργάνωση και διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας.

Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων ΑΕ και Γραφείων Αθήνας

Read More »

Γραμματεία Αττικής του ΠΑΜΕ: Οργάνωση κι Αγώνας Ενάντια στις Κατασχέσεις Σπιτιών και Καταθέσεων των Λαϊκών Νοικοκυριών

Το ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη, τις φτωχές εργατικές και λαϊκές οικογένειες της Αττικής να κλιμακώσουν τον αγώνα τους ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, που εκτός από την εκμετάλλευση και τη φτώχεια, ρημάζει στην κυριολεξία το βιός των φτωχών οικογενειών προς όφελος των τραπεζιτών και των αρπαχτικών. Να μη συμβιβαστεί κανείς, με τη φοροληστεία και το χαράτσωμα που καταληστεύουν το λαϊκό εισόδημα. Περισσότερες από 1.000 κατασχέσεις την ημέρα που στην πλειοψηφία τους αφορούν την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, τους συνταξιούχους. Πάνω από 500 πλειστηριασμοί την εβδομάδα που αυξάνονται μέρα τη μέρα απειλώντας δεκάδες χιλιάδες καταχρεωμένες λαϊκές οικογένειες.

Γινόμαστε μάρτυρες της πιο σκληρής επίθεσης του κεφαλαίου απέναντι στα φτωχά νοικοκυριά που δεν μπορούν αντικειμενικά να ανταποκριθούν στο δυσβάσταχτο χαράτσωμα και την κατακόρυφη αύξηση των φορολογικών βαρών, στις απολύσεις και στα λουκέτα, στις μειώσεις μισθών και συντάξεων, με αποτέλεσμα να «κοκκινίσουν» τα δάνειά τους. Τόσα χρόνια δουλειάς και αγώνα για να μπορέσουν να αγοράσουν ένα σπίτι χιλιάδες εργαζόμενοι και αυτοαπασχολούμενοι και τώρα οι τράπεζες και τα αρπαχτικά απειλούν να τους το κατασχέσουν.

Η επίθεση της κυβέρνησης και των αρπαχτικών θα κλιμακωθεί. Οι κατασχέσεις χρημάτων για χρέη θα διευρυνθούν. Επιπλέον οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί θα αφορούν και στην πρώτη κατοικία, θα γίνονται τρείς φορές την εβδομάδα (αντί μίας που ίσχυε μέχρι τώρα) και θα δίνεται η δυνατότητα στους τραπεζικούς ομίλους να εκχωρούν τα λεγόμενα κόκκινα δάνεια σε εταιρείες- κοράκια προκειμένου να προχωρούν άμεσα σε εκποίηση περιουσιών μαζί με τους τραπεζίτες! Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κάνει ένα βήμα παραπάνω. Διαλύει ουσιαστικά την όποια παρεχόμενη προστασία υπήρχε στην πρώτη κατοικία. Κάνει παζάρια με τους τραπεζίτες για να καταργήσει τελείως ή να ρίξει σε πολύ χαμηλό επίπεδο τα κριτήρια προστασίας της πρώτης κατοικίας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ - ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ

ΚΑΘΕ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ ΤΩΡΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΠΑΛΗ. ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΙ ΠΛΑΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΛΑΔΩΝ. ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΝ ΣΥΣΚΕΨΕΙΣ, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ, ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΣΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ, ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΣΤΑ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΙΑ ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ, ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ.

Η Γραμματεία Αττικής του ΠΑΜΕ συγκρότησε Επιτροπή για τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς όπου κάθε εργαζόμενος, άνεργος, συνταξιούχος μπορεί να απευθυνθεί για την παροχή νομικών και οικονομικών συμβουλών που είναι απαραίτητες, κύρια όμως για την οργάνωση της πάλης και το συντονισμό.

Τα τηλέφωνα επικοινωνίας είναι: 210.3833786, 6974010107, 6939172374, 6947445479, 6972220265. Σύντομα θα ανακοινωθεί σταθερή ημέρα και ώρα όπου η επιτροπή θα βρίσκεται στα γραφεία του ΠΑΜΕ

ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ – ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Π.Α.ΜΕ

Read More »

Δημοψήφισμα στην Καταλονία: Αντιπαράθεση για τις Υποθέσεις του Κεφαλαίου

Σε εκρηκτικό κλίμα αναμενόταν σήμερα το λεγόμενο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στην Καταλονία, διαδικασία που η ισπανική κυβέρνηση έχει χαρακτηρίσει παράνομη και αντισυνταγματική. Ετσι, κλιμακώνει τα μέτρα καταστολής (συγκέντρωση μεγάλου αριθμού αστυνομικών και εθνοφρουράς, που είναι στρατιωτικό σώμα), συλλήψεις, απειλές για διώξεις και πρόστιμα έως και 600.000 ευρώ από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, σε όσους εμφανιστούν ως εφορευτικές επιτροπές, με τη δικαιολογία ότι θα διαχειρίζονται παράνομα στοιχεία πολιτών.

Η κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος με όλη αυτήν την κινητοποίηση δίνει την αίσθηση της τελικής αναμέτρησης. Από την άλλη, η τοπική κυβέρνηση του Κάρλες Πουιντζεμόντ και των αυτονομιστικών κομμάτων, που εκφράζει ένα σημαντικό τμήμα της άρχουσας τάξης της επαρχίας, επιμένει στη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, αγνοώντας την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ισπανίας και την εντολή της Εισαγγελίας για αποτροπή του.

Δυνάμεις που ελέγχουν τα αυτονομιστικά κόμματα με την ανοχή της τοπικής αστυνομίας, που στηρίζει την κυβέρνηση, οργανώνουν καταλήψεις σχολείων - εκλογικών κέντρων, ώστε να αποτρέψουν τις δυνάμεις της κεντρικής ισπανικής κυβέρνησης να μπλοκάρουν τα εκλογικά τμήματα. Επίσης, έχουν κινητοποιηθεί και τρακτέρ για την περιφρούρησή τους, ενώ εκφράζεται και δικαιολογημένη οργή από νέους (μαθητές - φοιτητές) για τα σκληρά μέτρα καταστολής με μεγάλες διαδηλώσεις.

Στην πραγματικότητα, βρίσκεται σε εξέλιξη σφοδρή ενδοαστική σύγκρουση, στην οποία εγκλωβίζονται και λαϊκές δυνάμεις, που αποπροσανατολίζονται με το λεγόμενο εθνοτικό ζήτημα. Υπάρχουν οι καπιταλιστές που βλέπουν περισσότερες προοπτικές σε μια πιο ανεξάρτητη Καταλονία, ωστόσο και σε αυτό το «στρατόπεδο» διατυπώνονται διαφορετικές εκδοχές για απόσχιση ή πιο χαλαρή σύνδεση με την Ισπανία. Τα δεδομένα ότι στην Καταλονία παράγεται το 20% του ΑΕΠ, ότι είναι κέντρο της βιομηχανικής παραγωγής ολόκληρης της Ισπανίας, ότι βρίσκεται το 50% των γερμανικών επιχειρήσεων που υπάρχουν σε όλο το ενιαίο κράτος, ή ότι σε περίπτωση απόσχισης βγαίνει από την ΕΕ και απαιτείται νέα διαδικασία εισδοχής, κάνει πολλούς να είναι συγκρατημένοι ή και αντίθετοι με την ανεξαρτησία.

Αυτό εκφράζεται στα αστικά κόμματα πέραν των αυτονομιστικών. Το κυβερνών στην Ισπανία Λαϊκό Κόμμα, το σοσιαλδημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, το φιλελεύθερο συνονθύλευμα «Πολίτες» έχουν τοποθετηθεί κατά της ανεξαρτησίας, όπως κριτικό είναι και το σοσιαλδημοκρατικό μόρφωμα «Ποδέμος» ή η ρεφορμιστική «Ενωμένη Αριστερά» που ασκούν κριτική στη σκληρή κατασταλτική τακτική του Ραχόι και ζητούν «δημοκρατικό διάλογο» ή και γενικόλογα «δικαίωμα στην αυτοδιάθεση».

Μόνο το ΚΚ Λαών της Ισπανίας βλέπει με «ταξικά γυαλιά» την όλη αντιπαράθεση και καλεί την εργατική τάξη και τα σύμμαχα στρώματα να δυναμώσουν την πάλη τους ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του. Με επικεφαλής τον Γραμματέα της ΚΕ, Αστορ Γκαρσία, τα στελέχη και τα μέλη του δίνουν τη μάχη για τον απεγκλωβισμό εργατών και λαϊκών μαζών από τα αστικά διλήμματα, ενάντια στην κρατική καταστολή, για την εργατική - λαϊκή εξουσία και το σοσιαλισμό, που μπορεί να δώσει απάντηση και σε όποια εθνοτικά ζητήματα υπάρχουν.

Δ. Καρ.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Read More »