Το Σάββατο που μας πέρασε, διάβασα ίσως την πιο χαζή και ανούσια «κριτική» που έχω διαβάσει φέτος, για το ΚΚΕ και τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση, διά πένας Πέτρου Τ(σ)ατσόπουλου, στα «ΝΕΑ»(.gr), με κωδική ονομασία «ΟΙ ΔΕΣΜΩΤΕΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΥ».
Δεν τρέφω την αυταπάτη πως ο Πέτρος είναι αδαής, πως σκέφτεται τόσο «αθώα» έτσι ώστε να φτάνει στο σημείο να κάνει «χρονολογικά καλαμπούρια», παρόμοια με αυτά του μέσου πολίτη της χώρας μας, όπου η αστική τάξη τον κρατά πνευματικά δέσμιο στις επιθυμίες της με την ψευδή αστική προπαγάνδα ( με διαφόρους τρόπους (κύριε Βερέμη και λοιποί αστοί διανοούμενοι)). Η αστική διανόηση που και που, πρέπει να δίνει και προπαγανδιστικά «διασκεδαστικά show», για να μην βαριούνται οι αναγνώστες της, γιατί ως γνωστόν «το πολύ το κυρ ελέησον το βαριέται και ο παπάς».
Ο Πέτρος λοιπόν, ξεκινά το σαββατιάτικο «αριστούργημά» του κάπως έτσι, με ένα «καλαμπουράκι» το οποίο στην συνέχεια το «σοβαρεύει» επικίνδυνα: «Η Οκτωβριανή Επανάσταση έγινε τον Νοέμβριο - και αυτό το σύντομο καλαμπούρι, που συνδέει τόσο πετυχημένα τους κομμουνιστές με τους παλαιοημερολογίτες, μας αποκαλύπτει περισσότερα για τη θρησκευτική φυσιογνωμία του κομμουνιστικού κόμματος από όσα θα ήθελαν ή θα άντεχαν ποτέ οι ίδιοι οι κομμουνιστές να παραδεχτούν.» και συνεχίζει σε έναν έτσι «σοβαρότερο» τόνο: «Για τον μελετητή της Ρωσικής Επανάστασης», γράφει ο Τσάινα Μίεβιλ στον δικό του εκρηκτικό «Οκτώβρη» (Μεταίχμιο, 2017), «κυριολεκτικά εξαρθρώθηκε ο χρόνος. Έως το 1918, στη Ρωσία ίσχυε το Ιουλιανό ημερολόγιο, που σημαίνει δεκατρείς ημέρες πίσω από το νέο Γρηγοριανό ημερολόγιο». Νομίζω λοιπόν πως ο Πέτρος αποφάσισε να το τερματίσει και να μας αφήσει (στην κυριολεξία) άναυδους με τα «πολιτικά» και «ιδεολογικά» του «επιχειρήματα», από τις πρώτες 7 γραμμές του «αριστουργήματος» του.
Δεν νομίζω πως αξίζει πέρα από αυτό να σχολιάσω κάτι άλλο από το κείμενο, καθώς επαναλαμβάνονται μονότονα όλα αυτά τα συνηθισμένα αστικά «επιχειρήματα» γύρω από «ολοκληρωτικά καθεστώτα», κλπ, με μια διαφορά, προσπαθεί να δώσει στο ΚΚΕ μια μικροαστική μοναχική ξεπερασμένη φύση, καθώς κατά την άποψη του έχει αφήσει την επαναστατική πάλη, πράγμα που του επιτρέπει να συμμετέχει σε διάφορα αστικά δρώμενα, απλά ζει περιχαρακωμένο στις ιδέες και τις απόψεις του, μακριά από την πραγματικότητα και τον κόσμο. Πέτρο, το ΚΚΕ προοδεύει, το ΚΚΕ ειδικά από το 19ο συνέδριο του, δίνει στην κοινωνία πολιτική και ιδεολογική επαναστατική διέξοδο, υπέρ των πολλών, δηλαδή της εργατικής τάξης. Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντήσεις επιτέλους και εσύ (ως γνήσιος αστός διανοούμενος και πολιτικός), είναι το ερώτημα που έθεσε από το 1991 εδώ στην Ελλάδα ο κομμουνιστής αγωνιστής Κώστας Κάππος, «ΑΦΟΥ Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΠΕΘΑΝΕ ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΠΥΡΟΒΟΥΛΟΥΝ;»(1)…
Μην ξεχνάμε πως ο Πέτρος Τατσόπουλος, είναι και αυτός από τους αστούς διανοούμενος και πολιτικούς, συνεργαζόμενος με διάφορα αστικά κόμματα (ανάλογος τον καιρό), όπου με πάθος υποστηρίζουν την πολιτική της ΕΕ, και την παραμονή της χώρας σε αυτήν, δηλαδή την πολιτική της καπιταλιστικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης (και όχι της Ευρώπης με τον γεωγραφικό όρο, όπως συνηθίζουν να λένε όλοι τους), όπου ένας από τους λόγους ύπαρξης της, είναι και η επιβράδυνση έως και ο εκμηδενισμός, του επαναστατικού κομμουνιστικού εργατικού κινήματος(2). Δεν μου προκαλεί έκπληξη επίσης, το ότι θέλησε να κάνει όλον αυτόν τον χαβαλέ σε ένα μέσο, όπου ανήκει στον εφοπ – ΛΗΣΤΗ Βαγγέλη Μαρινάκη, ο οποίος μας έκανε και αυτός ακόμα πιο σαφές, τι σήμαινε στο «άρθρο» του στα «ΝΕΑ», αυτό το « (..)Ή αν συνέχιζαν την έκδοσή τους αποξενωμένες από το πνεύμα τους και τις αρχές τους, εξαρτώμενες ή εκβιαζόμενες από τον οιονδήποτε ισχυρό (..) »(3)…
Είναι κύριο στοιχείο, ειδικά σε καιρούς παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, η όξυνση της αντικομουνιστικής υστερίας. Η αστική τάξη γνωρίζει πως για να παραμείνει στην εξουσία και να επανέλθει σε κερδοφόρους ρυθμούς, πρέπει πρώτα απ’ όλα να «σκοτώσει» στην συνείδηση των μαζών την κάθε προοδευτική σκέψη και άποψη, όπου πρώτα απ’ όλα προτάσσει τα συμφέροντα των πολλών καταπιεσμένων και όχι των λίγων πλουσίων καταπιεστών. Την δεκαετία του 80 και 90, την εποχή δηλαδή της νίκης της αντεπανάστασης, διάφοροι αστοί διανοούμενοι προσπάθησαν να διατυπώσουν διάφορες απόψεις γύρω από το τέλος της ιστορίας, κλπ, για την παγκόσμια νίκη του καπιταλισμού, με έναν αντιεπιστημονικό τρόπο.
Ο Φράνσις Φουκουγιάμα, έγραψε το 1989 για το «τέλος της ιστορίας». Προσπάθησε να πείσει τις μάζες, προς όφελος της αστικής ιδεολογίας και τάξης, πως πλέον ο καπιταλισμός είχε επικρατήσει παγκοσμίως και πως θα έδινε στους λαούς ειρήνη και δημοκρατία. Αυτή του η άποψη κατέπεσε λίγο καιρό μετά, το 1991 με τον πόλεμο στον κόλπο, και φυσικά με τα όσα διαδραματίστηκαν μετά την νίκη της αντεπανάστασης πρώτα στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και μετέπειτα παγκοσμίως, όπου συνεχίστηκε η πείνα και η καταπίεση για τους πολλούς μισθωτούς σκλάβους και η ευημερία των λίγων πλουσίων.
Το να μιλά σήμερα κάποιος για τα δικαιώματα των πολλών καταπιεσμένων μισθωτών δούλων καλώντας τους να επαναστατήσουν ενάντια στους καταπιεστές τους και να οικοδομήσουν μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, είναι κάτι το «ξεπερασμένο», ακριβώς γιατί οι πλούσιοι όλου του κόσμου τρέμουν μην χάσουν τα πλούτη τους, τα οποία μαζεύουν, ματώνοντας τους μισθωτούς τους σκλάβους καθημερινά…
Τα 100 χρόνια από την μεγάλη Εργατική Σοσιαλιστική Επανάσταση του 1917 δεν τα «γιορτάζουμε» όπως οι αστοί τους διαφόρους μεταφυσικούς αγίους τους, μα τιμάμε τους αγώνες των επαναστατών κομμουνιστικών εργατών οι οποίοι πάλεψαν μέχρι εσχάτων για την ελευθερία τους από τα παράσιτα τους καπιταλιστές, τιμάμε την θυσία κάθε μεγάλου επαναστάτη, ακριβώς γιατί δεν μπορούμε να ξεχάσουμε για ποιον λόγο πέθανε ο Σπάρτακος..
Το μόνο σίγουρο, όσο και να λυσσάνε οι αστοί και τα τσιράκια τους… Αργά ή γρήγορα, οι μισθωτοί σκλάβοι θα επαναστατήσουν ξανά, και θα οικοδομήσουν μια κοινωνία όπου θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πολλών, χωρίς εκμετάλλευση, και αυτήν την φορά για πάντα…
Κόμπα.
_____________________________________________________________________________________________________________
1. Κώστας Κάππος, ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ, Μάης 1991.
2. Κώστας Κάππος, «Ολοκληρώσεις Η νέα φάση του ιμπεριαλισμού», « Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΨΕΥΔΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ », σελ. 78 - 81, Εκδ. ΓΝΩΣΕΙΣ 1991.
3. «ΤΑ ΝΕΑ», ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ 19-20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου