Τρίτη 7 Νοεμβρίου 2017

Οι Νέοι «Guru» του «ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΥ»



«…Γιατί για μας, η πολιτική είναι επιστήμη.
Ας αφήσουμε στους άλλους να κάνουν τον παπατζή,
γιατί θεωρούν την πολιτική παπατζιλίκι.
Εμείς μόνο με την επιστημονική κοινωνιολογία,
το μαρξισμό –λενινισμό, θα νικήσουμε…» 
Νίκος Ζαχαριάδης *


Τελικά ο «αυριανισμός» δεν πέθανε, ζει και βασιλεύει σε μια ακόμη χειρότερη εκδοχή, από αυτήν που γνωρίσαμε τις εποχές του ΠΑΣΟΚ, οι υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ (όσοι έχουν απομείνει δηλαδή) συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο με αυτό των Κουρήδων… Κατά τον Νίκο Μωραΐτη(1), το «altsantiri.gr» και το «thefaq.gr», το ΚΚΕ πλέον δεν είναι αριστερό κόμμα. Γιατί; Μα γιατί δεν στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ (δηλαδή για τον ίδιο λόγο που το κατηγορούσαν και οι Κουρήδες τις εποχές της έξαρσης του «αυριανισμού»)…

Μας γράφει λοιπόν ο κύριος Μωραΐτης, πως το ΚΚΕ είναι κόμμα των ΜΜΕ και τείνει υπέρ των διεφθαρμένων αστικών κομμάτων, επειδή δεν υπερψήφισε την τροπολογία του Παππά, για τις τηλεοπτικές άδειες!! Καταρχήν θα πρέπει να μας εξηγήσει, πως ένα αριστερό κόμμα μπορεί να μιλά για διαφάνεια υπέρ των πολλών, όταν συνεχίζει να συνδιαλέγεται με κάθε τρόπο με τους καταπιεστές των πολλών, τα αφεντικά της εργατικής τάξης. Σε ποιούς θα πάνε άραγε αυτές οι τηλεοπτικές άδειες; Την τελευταία φορά πάντως που έγινε διαγωνισμός γι’ αυτό το θέμα, οι συμμετέχοντες ήταν τα «μεγάλα οικονομικά μεγέθη» της χώρας μας (διεφθαρμένοι ΕΦΟΠ–ΛΗΣΤΕΣ / ΚΑΠΙΤΑ–ΛΗΣΤΕΣ ), και όχι εργάτες… Αλήθεια κύριε Μωραΐτη, τί δουλειά είχε ο «αδιάφθορος» Αλέξης Τσίπρας, δίπλα στον επιχειρηματία και πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ; Πως καταπολεμά η «αριστερή» κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ την διαφθορά, στα διάφορα φόρουμ των καπιταλιστών (εντός και εκτός Ελλάδος), που συζητιέται μονάχα το πώς θα αυξηθεί το καπιταλιστικό κέρδος, σε βάρος των εργατικών μαζών;

 

Ο «αρθρογράφος» μας, όπως και οι Κουρήδες έχει (εσκεμμένα) κοντή μνήμη και γράφει πως το ΚΚΕ δεν ψήφισε «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα. Σ’ αυτό το σημείο δεν κρατιέμαι άλλο και με πιάνουν τα γέλια, ακριβώς γιατί την εποχή εκείνη ορισμένοι έκαναν μέχρι και χιούμορ με την θέση του ΚΚΕ, για το διπλό «ΟΧΙ» με προοδευτικό χαρακτήρα εξόδου από την ΕΕ, υπέρ της εργατικής τάξης(2)… Ταυτόχρονα αναρωτιέμαι, αφού όλοι σας είστε τόσο μεγάλοι «επαναστάτες», γιατί γυρίσατε την πλάτη σας σε αυτή την πρόταση, που έλεγε «Όχι στην πρόταση των ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ - Όχι στην πρόταση της κυβέρνησης. Αποδέσμευση από την ΕΕ, με το λαό στην εξουσία.»; Τι σας ενόχλησε; Μήπως το «ΟΧΙ» και στα (νέα) αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα (μνημόνιο) που υπερψήφισε και ο ΣΥΡΙΖΑ, λίγο καιρό μετά από το προβοκατόρικο (η αλήθεια είναι) δημοψήφισμα; 



Στην συνέχεια, και με έναν λίγο ειρωνικό τρόπο ο αρθρογράφος, αναρωτιέται για ποιους λόγους το ΚΚΕ καταψήφισε το «σύμφωνο συμβίωσης» και το νομοσχέδιο για την «ταυτότητα φύλου». Δυστυχώς όμως γι’ αυτόν, αυτά όλα τα έχει απαντήσει από την αντίθετη πλευρά, ένας εκπρόσωπος της αστικής τάξης που το υπερψήφισε, ο Σταύρος Θεοδωράκης (3). Πως γίνεται λοιπόν να νομοθετεί ο ΣΥΡΙΖΑ που είναι κατά της διαφθοράς, με βάση τις κατευθύνσεις της καπιταλιστικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης (EE), την στιγμή, που για παράδειγμα, τα δικαιώματα της εργαζόμενης γυναίκας καταπατούνται συνεχώς; Μήπως αυτό το νομοσχέδιο για την «αλλαγή ταυτότητας φύλου», δεν έχει καμία σχέση με την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μα ανοίγει την όρεξη των αφεντικών, και για νέα εργατική νομοθεσία, εφόσον πλέον δεν θα έχουν στους εργασιακούς τους χώρους εργάτες μόνο των δύο φύλων; Να υπενθυμίσω στον κύριο Μωραΐτη πως ο Λένιν, στο έργο του « Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ»(4), έγραφε: «..Οι γενικολογίες για ελευθερία, ισότητα και δημοκρατία ισοδυναμούν στην πραγματικότητα με μια τυφλή επανάληψη εννοιών, που αποτελούν πιστή απεικόνιση των σχέσεων εμπορευματικής παραγωγής. Να θέλει κανείς να εκπληρώσει με τις γενικολογίες αυτές τα συγκεκριμένα καθήκοντα της δικτατορίας του προλεταριάτου σημαίνει πως περνά σε όλη τη γραμμή στις θεωρητικές θέσεις, στις θέσεις αρχών της αστικής τάξης. Από την άποψη του προλεταριάτου το ζήτημα μπαίνει μόνο έτσι: απαλλαγή από την καταπίεση ποιας τάξης; Ισότητα ποιας τάξης με ποιαν; Δημοκρατία πάνω στη βάση της ατομικής ιδιοκτησίας ή πάνω στη βάση της πάλης για την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας; κτλ. Ο Ένγκελς από καιρό είχε εξηγήσει στο «Άντι – Ντύρινγκ» πως η έννοια της ισότητας, που είναι πιστή απεικόνιση των σχέσεων της εμπορευματικής παραγωγής, μετατρέπεται σε πρόληψη, όταν δεν κατανοηθεί η ισότητα με την έννοια της εξάλειψης των τάξεων. Αυτή τη στοιχειώδη αλήθεια για τη διαφορά της αστικοδημοκρατικής έννοιας της ισότητας από τη σοσιαλιστική την ξεχνούν διαρκώς.» … 

Τέλος μας γράφει για τον «ίλιγγο» του ΚΚΕ το 1989, ξεχνώντας φυσικά την φραξιονιστική τυχοδιωκτική δράση της «ανανεωτικής τάσης» (σήμερα οι περισσότεροι στον ΣΥΡΙΖΑ), όπου για να γίνουν όλα αυτά, η δημιουργία του εκφυλισμένου μορφώματος του «Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς», η συγκυβέρνηση με την ΝΔ, κλπ, διέλυσαν οργανώσεις του ΚΚΕ, συκοφάντησαν κομμουνιστές αγωνιστές και τους διέγραψαν. Ξεχνά πως η πολιτική καριέρα του σημερινού αντιπροέδρου της κυβέρνησης και στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννη Δραγασάκη, ξεκίνησε στην οικουμενική κυβέρνηση του Ζολώτα το 1989, ως αναπληρωτής υπουργός οικονομίας. Ξεχνά να μας γράψει για την προκλητική στάση του (Γ. Δραγασάκη) απέναντι στα μέλη του ΚΚΕ, τις τελευταίες μέρες του ως μέλος και στέλεχος του ΚΚΕ (αυτά που με τόσο πόθο και ειρωνεία «διεκδικούσατε» κάποτε έξω από τον Περισσό κύριε Γιάννη, απέναντι στους κομμουνιστές πολέμιους της «ανανεωτικής τάσης» και του «ευρωκομμουνισμού»    ευτυχώς    δικά σας δεν έγιναν και δεν θα γίνουν ποτέ, γιατί είναι «ιδιοκτησία» της εργατικής τάξης συνολικότερα, και όχι κάποιας γραφειοκρατικής «ηγεσίας», όπως ονειρεύεστε από τότε)…


Όπως έχω ξαναγράψει, το ΚΚΕ προοδεύει, βάζει πλέον τις βάσεις για ένα γερό επαναστατικό εργατικό, ταξικά προσανατολισμένο κίνημα. Στο 20ο συνέδριο και με αυτοκριτική διάθεση έθεσε αρκετούς ιδεολογικούς και πολιτικούς προβληματισμούς με σκοπό την άμεση αντιμετώπισή τους. Το σίγουρο είναι ότι θα επιλυθούν , ακριβώς γιατί οι σημερινοί κομμουνιστές, μέλη και φίλοι του ΚΚΕ δουλεύουν πεισματικά προς αυτή την κατεύθυνση. Η προσπάθεια του για οικονομική αυτοτέλεια, χωρίς να χρειάζεσαι την κρατική οικονομική επιχορήγηση, δείχνει την αδιάφθορη φύση του, με απώτερο σκοπό η οικονομική του ενίσχυση να γίνει συνειδητό καθήκον της εργατικής τάξης, της οποίας και τα συμφέροντα εκπροσωπεί. Αυτά όλα φυσικά δεν αρέσουν, όχι μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ, μα και σε όλα τα αστικά κόμματα, που γνωρίζουν πως η πρόοδος ενός ΚΚ σε όλα τα επίπεδα, αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για την αστική τάξη και την ιδεολογία της.

Καλό θα ήταν λοιπόν, να προσέχουν εκεί στα διάφορα «υπερασπιστικά κέντρα» του ΣΥΡΙΖΑ τι γράφουν και τι λένε. Το ψέμα μπορεί να γίνετε πολύ εύκολα πιστευτό, μα το ίδιο εύκολα αποδεικνύεται κι ως τέτοιο. Αν ο κύριος Μωραΐτης και τα διαδικτυακά μέσα που φιλοξενούν και αναδημοσιεύουν τις απόψεις του, διαθέτουν ακόμα και ελάχιστη αριστερή ηθική, καλό θα ήταν την επόμενη φορά να αναφερθούν σε πραγματικά γεγονότα και ζητήματα ουσίας… Το τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα, είναι ζήτημα των μελών του, που συμμετέχουν στις συλλογικές διαδικασίες, και αποφασίζουν την ιδεολογική και πολιτική του «πλεύση». Αν η σημερινή του πολιτική, ως κυβερνών κόμμα, ήταν υπέρ του λαού, θα κουβεντιάζαμε πάνω σε άλλη βάση, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ...

Και για να σας προλάβω, φυσικά και το ΚΚΕ θέλει και αντέχει να του κάνουν κριτική, δεν μπορεί να συνεχίσει χωρίς κριτική, αυτή η κριτική όμως θα πρέπει να έχει την δέουσα σοβαρότητα, σε ιδεολογικό, πολιτικό και κοινωνικό γενικότερα επίπεδο. 



Κόμπα.
____________________________________________________________________________________________________



Σημειώσεις:

* Ριζοσπάστης 22/1/1947, σελ. 3.
Λόγος του σ. ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ στη συγκέντρωση των κομματικών στελεχών της Αθήνας, στις 19.1.1947, αφιερωμένη στην 23η επέτειο από το θάνατο του Λένιν.


1. Νίκος Μωραΐτης: «Κάπα Κάπα Ε, το κόμμα σου ΜΜΕ!», altsantiri.gr, 3-11-2017 - 12:47μμ

2. https://www.902.gr/eidisi/politiki/70561/i-protasi-toy-kke-gia-dimopsifisma-diadoste-tin-typoste-tin-rixte-tin-stin


4. «ΠΡΑΒΝΤΑ» αρ. φύλ. 250. 7 του Νοέμβρη 1919 / Άπαντα τόμος 39, σελ. 271 – 282 (5η έκδοση του Ινστιτούτου Μαρξισμού – Λενινισμού της ΚΕ του ΚΚΣΕ).


Δεν υπάρχουν σχόλια: